RR

Benning'in bu son anıtsal filminde kıvrılarak, homurdayarak ve hızla akıp giden trenler; büyüleyici bir coğrafyayı ve Amerika'nın kalkınma tarihini gözler önüne seriyor. RR, Benning ve Bette Gordon'ın 'otoyolları ve demiryolu hatlarını Amerikan kamusal sembolleri' olarak yetkinlikle ele alan ve eyaletler arası yollarda geçen sinematik yolculukları The United States of America'dan (1975) otuz yıl sonra izleyiciyle buluşuyor. Aşırı tüketim kültürünün birer aracı olarak trenlerin iktisadi geçmişine odaklanan politik bir deneme niteliğindeki RR, meselesini en açık biçimde, bir mil uzunluğundaki bir kömür treni doğu Wyoming'den geçerken Eisenhower'ın askerî-endüstriyel komplekse dair konuşmasının duyulduğu sahnede ortaya koyuyor. Benning, iki buçuk yıl boyunca iki yüz on altı tren çekimi yapmış ve bunlardan kırk üçüne RR'de yer vermiştir. Lokomotiflerin değişken renkleri, hızları, doğrultuları ve yankıları; görsel bir heyecan, romantizm ve yönetmenin bunun 16 mm filmle çekeceği son çalışması olacağını açıklamasıyla derinleşen bir nostalji duygusu barındırıyor.