Film, tek tek karakterlerin acılarına odaklanıyor gibi görünse de aslında derdi şu: Bu insanlar neden burada, bu koşullara neden mahkumlar. Yani mesele bireylerden çok sistemle ilgili. Kadınların suça sürüklenme biçimleri, erkek egemen düzen, yoksulluk, çaresizlik, bürokrasi ne arasan var. Bunlar melodram olsun diye de değil, toplumsal çarpıklıkları görünür kılmak için var. Bayılıyorum böyle gerçekçi, sarsıcı ve sessizce hesap soran hikaye anlatılarını. Congrats Halit Refiğ.