Bilim Terimleri Sözlüğü

Doğal seçilimdeki doğal sapmalar aşırı bir boyut ve ortalama kazanırsa bunu dengeleyen mekanizma. Temel olarak, çan eğrisi şeklinde oluşan çeşitliliğin, iki ekstrem ucunun dezavantajlı olduğu durumlarda görülen seçilim tipi.

İnsan bebekleri ortalama 2.7 ila 4.6 kilogram arasında doğarlar. Ancak bu ağırlık konusunda genetik ve çevresel faktörlere bağlı olarak oluşan geniş bir dağılım bulunur. İnsanlar, vahşi doğada yaşarken, 2 kilogramdan az ve 6 kilogramdan ağır doğacak olan çocuklar (çeşitliliğin iki ekstrem ucu) dezavantajlı olur. Çünkü 2 kilogramdan az olan bebeklerin hayatta kalacak kadar vücut ağırlığı ve besin deposu bulunmaz, kas yapısı yeterince gelişmemiş ya da yeterince irileşmeden doğmuş olabilir. 6 kilogramdan fazla ağırlıkta doğacak olan çocuklar ise ana rahminden çıkmakta güçlük çeker (ve çoğu zaman sıkışarak ölür) ve yüksek kiloları, ufak boyutlarıyla uyumsuz olduğu için ölüme sebep olabilir. Bu yüzden, iki ekstrem uçtaki bireyler elendiğinden, ortalama değerlerdeki bireyler avantajlı olur ve sayıca artarlar. Elbette, çevresel unsurlara bağlı olarak bu ortalama avantajlı değer nesiller içerisinde değişebilir.