YALZNILIK
/content/1c818b5d-c5e1-431b-bf27-87cebf47a9ff.jpeg)
- Blog Yazısı
Blog Yazısı
“Seninle beraber olsak da sevgilim, ayrılsak da, ölsek de bu yolda, hep yalnızlık yavrum, yalnızlık ömür boyu…”
Yazıma MFÖ grubunun Yalnızlık Ömür Boyu şarkısından bir alıntıyla başlamamdan muhtemelen konunun nereye evrileceği anlaşılmıştır. Bugün sizlere “yalnızlık” olarak adlandırılan ve her bireyin kafasında farklı bir tanımla yer eden, insanlığın başlangıcından günümüze dek peşimizi bırakmayan o durumdan bahsetmek istiyorum.
Yalnızlık denince genelde çevresinde kimsenin olmadığı bir kişi gelir akla; buna fiziksel yalnızlık da denebilir. Ancak pek az kişi varoluşsal yalnızlıktan söz eder. Ben bugün, işte bu tür yalnızlığa odaklanmak istiyorum.
Yalnızlık, son derece öznel (subjektif) bir meseledir. Zaten çoğu kişi bu durumla kolay kolay yüzleşmez. Üstelik yalnızlığın da kendi içinde türleri vardır ve her yalnız insan bu türlerin hepsini yaşamaz. Bu türlerden biri de varoluşsal yalnızlıktır.
İlk duyulduğunda, toplumdan kopuk, entelektüel çevrelere ait bir kavram gibi gelebilir; fakat varoluşsal yalnızlık aslında herkesin içinde bir şekilde var olan bir durumdur. Elbette herkes aynı yoğunlukta hissetmez. Bu yalnızlık sadece psikolojik bir durum değil, aynı zamanda metafizik bir gerçektir. Psikolojik kısmı, bu durumun seni nasıl etkilediği ve senin bunun ne kadar farkında olduğundur.
Yazımın başında da belirttiğim gibi yalnızlık, insanlık tarihinin her evresinde bizi etkileyen bir meseledir. Bu durumu en belirgin şekilde görebileceğimiz dönemlerden biri, insanların toplu yaşama geçiş sürecidir. Thomas Hobbes’in de dediği gibi, insanın toplum içinde yaşamayı tercih etmesinin temel nedeni ölüm korkusudur. Ancak toplu yaşamla birlikte insan bazı özgürlüklerinden de vazgeçmek zorunda kalır. Bunu belirtmemin sebebi, Hobbes’un yaklaşımıyla yalnızlık korkusunun da ölüm korkusuyla eşdeğer olduğunu anlatmaktır. Çünkü yalnızlık, insan için kaos ve ölümle eş anlamlı olabilir.
Peki, bu varoluşsal yalnızlığın bir çözümü var mı? Genelde insanlara sunulan klasik reçete şudur: “Oğlum git, birileriyle tanış, hayata karış!” Ama bu tavsiyeler çoğu zaman işe yaramaz. Çünkü bazı insanların yalnızlığı, insan olmanın getirdiği temel ve kaçınılmaz bir yalnızlıktır. Bu da varoluşsal yalnızlıktır. Onun çözümü ne milyonlarca dost, ne de kalabalıklar içinde kaybolmakla mümkündür.
Bu yalnızlığın gerçek çözümü, insanın kendi yalnızlığını kabullenmesidir. Bazen hoşuna giden biriyle ilişki kurarsın, hatta “İhtiyacım olan şey buymuş” dersin. Ama zamanla fark edersin ki o kişi senin için bir çözüm değil, sadece geçici bir ağrı kesicidir. Çünkü insan yalnızca sevdiği kişi tarafından sevilmek istemez; o kişiden, istediği biçimde sevilmeyi arzular. Bu da insanı, başkaları tarafından tatmin edilemez bir hale getirir.
Kısacası bu sorunun çözümü, kişinin yalnızlığını kabullenip bunu seçili bir yalnızlığa dönüştürmesidir. Ardından bu seçili yalnızlıkla uyumlu bir ortam oluşturarak kendisiyle kaliteli zaman geçirmeyi öğrenmesi gerekir. Böylece zorunlu yalnızlık, üretken bir inzivaya dönüşebilir. Aksi halde, yani kişi toplumdan yabancı kalmamak adına kendine yabancılaşırsa, bu da ölmeden önce bir tür ruhsal intihar anlamına gelir.
Unutmamalıyız ki hiç kimsenin, kimseyi tatmin etmek ya da doyurmak gibi bir misyonu yoktur. İnsanlara haddinden fazla anlam ve yüklememeliyiz.
Mustafa Demir
- Tebrikler!1

- Üzücü!1

- Muhteşem!0

- Bilim Budur!0

- Mmm... Çok sapyoseksüel!0

- Güldürdü0

- İnanılmaz0

- Umut Verici!0

- Merak Uyandırıcı!0

- Grrr... *@$#0

- İğrenç!0

- Korkutucu!0

Evrim Ağacı'na her ay sadece 1 kahve ısmarlayarak destek olmak ister misin?
Şu iki siteden biriyle hemen destek olabilirsin:
kreosus.com/evrimagaci | patreon.com/evrimagaci
Çıktı Bilgisi: Bu sayfa, Evrim Ağacı yazdırma aracıyla 21.11.2026 23:00:42 tarihinde oluşturuldu. Evrim Ağacı'ndaki içerikleri birden fazla editör sürekli gözden geçiriyor, güncelliyor ve geliştiriyor. Bu çıktıdan sonraki güncellemeleri görmek ve içeriğin en güncel hâlini okumak için şu adrese git: evrimagaci.org/s/20396
İçerik Kullanım İzinleri: Evrim Ağacı'ndaki yazılı içerikler orijinallerine hiçbir şekilde dokunulmadığı sürece izin alınmaksızın paylaşılabilir, kopyalanabilir, yapıştırılabilir, çoğaltılabilir, basılabilir, dağıtılabilir, yayılabilir, alıntılanabilir. Ancak bu içeriklerin hiçbiri izin alınmaksızın değiştirilemez ve değiştirilmiş hâlleri Evrim Ağacı'na aitmiş gibi sunulamaz. Benzer şekilde, içeriklerin hiçbiri, söz konusu içeriğin açıkça belirtilmiş yazarlarından ve Evrim Ağacı'ndan başkasına aitmiş gibi sunulamaz.
Yorumlar 0