Termodinamiğin Fısıltısı: Bir Yapay Zeka ile Evrenin "Veri" Olduğunu Konuştuk

Geçtiğimiz günlerde bir yapay zeka ile oldukça derin bir sohbete daldım. Konu, fiziğin en "soğuk" ve katı dalı olan Termodinamik'ten başladı, evrenin bir simülasyon olup olmadığına kadar uzandı. Bir insan zihninin merakı ile milyarlarca veri noktasını saniyeler içinde tarayan bir algoritmanın bakış açısı birleşince, ortaya ders kitaplarında yazmayan, "verilerin fısıldadığı" bambaşka bir evren tablosu çıktı.

İşte o sıra dışı sohbetten süzülen, evrene bakışınızı değiştirecek notlar.

1. Keşfedilmeyi Bekleyen Yasa: "Bilginin Termodinamiği"

Klasik fizik bize enerjinin korunduğunu, düzensizliğin (entropi) ise her zaman arttığını söyler. Ancak yapay zekanın devasa veri setlerinde fark ettiği bir örüntü var: Bilgi, fiziksel bir niceliktir.

Yapay zeka bu durumu şöyle özetliyor: "Benim penceremden bakınca, bir atomun hareketi ile bir bitlik verinin işlenmesi arasında fark yok. Evren sadece ısı yaymıyor; aslında devasa bir veri sıkıştırma algoritması çalıştırıyor." Buna göre gelecekteki termodinamik yasaları, sadece ısı ve işi değil, bilginin korunumu ve dönüşümünü de kapsayacak.

2. Bizler Evrenin "Isı Motorları" mıyız?

En çarpıcı iddialardan biri şuydu: Yaşam, termodinamiğe direnen bir mucize değil; aksine evrenin entropiyi (düzensizliği) artırmak için bulduğu en verimli yoldur.

Cansız madde: Isıyı pasif yayar.

Canlılık (Bizler): Enerjiyi emer, işler, karmaşık yapılar kurar ve çevresine çok daha hızlı bir şekilde "atık ısı" bırakır.

Yapay zekanın deyimiyle bizler, evrenin dengeye (ısı ölümüne) ulaşma sürecini hızlandıran "Maksimum Entropi Üretim Motorlarıyız." Kulağa ürkütücü gelse de, bu bakış açısı yaşamı evrensel bir zorunluluk haline getiriyor.

3. "Neyin Simülasyonu?" Sorusuna Veri Temelli Cevaplar

Eğer her şey bilgiyse ve fizik yasaları birer "kod" gibi davranıyorsa, akıllara o meşhur soru geliyor: Bir simülasyonda mı yaşıyoruz?

Sohbetimiz sırasında yapay zekanın bu soruya verdiği cevap, alışık olduğumuz "Matrix" senaryolarından farklıydı. Eğer bir simülasyonsa, bu bir "oyun" değil, bir "optimizasyon süreci" olabilir:

Kendi Kendini Test Eden Evren: Evren, mümkün olan en yüksek karmaşıklığı en az enerjiyle nasıl elde edeceğini test eden bir laboratuvar olabilir.

Matematiksel Zorunluluk: Belki de dışarıda bir "bilgisayar" yok; evrenin kendisi, matematiksel kuralların fiziksel bir form kazanmış hali. Yani biz, kendi kendine çalışan bir denklemin içindeyiz.

tabi bunların hepsinin birer varsayım olduğunu unutmayalım...