Tanrısal öz ve içsel sorgulama

Ne istediğimi düşünüyorum ne istiyorum soru çözerken aklıma geldi mesela onu seviyor muyum sanmıyorum umursamiyorum bile diyebilirim ama neyi umursuyorum bu hayatta insan ilişkileri değil onaylanma ihtiyacımı sanmıyorum birisi beni onaylasa bile beni tatmin etmez insani duygulara karşı umursamazliğim var ama toplum içinde düzgün yaşayabilmek için rahat yaşamak için konuşmam temas kurmam lazım kendim gibi güçsüz birisi görünce dayanamıyorum sinirlerim daha çok bozuluyor güçlü birisi görünce aynısı oluyor o zaman istediğim şey güç değil çünkü iki durumdada sevmediğim duygu durumuna sokuyor beni peki aşk yada sevgimi sözcükler içi boş paket gibi birisinin bana sarılması mi diye düşüneyim temas beynimi çok hızlı uyarıyor ve rahatsızlık duyuyorum güzel kokmakmi koksam huzursuz hissetmem kötü koksam kafamdan çıkmaz düzen mi düzensizliği sevmem düzeni daha severim ama bunlar hayatımda olan şeyler o zaman neden hala eksik gibi neyi umursadığım mesela güçlüyü ezmek mi ezdikten sonra neyi önemseyecem kötüyü adalete teslim etmekmi? Absürt bir kelime gibi geliyor bana kötüyü adalete vermek oda olsa bile sonra neyi önemseyecem bilmiyorum şuan yks önemsiyormuşum gibi geliyor ama zorunlu bişey bu severek yada sevmeyerek yapmıyorum sadece yapıyorum parçalardan oluşan bir binayı tanımaya veya yükseltmeye çalışmıyorum olduğu gibi alıp bırakmam gereken zamana kadar sıkıca tutmam gerekecek çünkü yksdan sonra birşeyleri önemseyecegimi düşünüyorum ama neyi önemseyecem bilmiyorumBelki dediğin olabilir ama ona yönelten ne? İnsan nüfusunun belkide nerdeyse hepsi dediklerim şeyi arzuluyor bu hayatta ama olması olmaması ilgilenmiyorum vücudum bunlara tepki verebilir çünkü hormonal kontorl edemem ama sinir hücrelerimi kontrol edebilirim ettiğimde ise çoğu şeyin değeri yok gözümde ama değerliymiş gibi davranmama gerekiyor her zamanSınırlar sınırlar evet bu kelimeyi duyunca üretim zincirin yani zihnim bişey bulamadı ne olduğunu bilmiyor tanrının parçası belkide bunu istiyor ağır basıyor bende tanrının ruhundan isem onun sınırsızligi beynimin kendisi oldu ne kadar sınırlı şey varsa daha sinirisizini görmek istiyorum daha fazlasını tanrı ezeli ise benim istediğim şey gerçekten sınırsızlik çünkü bu evrenin içinde evrenin varlığı söz konusu değilken evren içinde sınırlı gözüken ama evrene göre sınırsız olanı istiyorumBoşluk zaten buydu sınırsızlik sınırı olmadığı için nereye uzanirsam uzanayim bir şey rasltlamayacam daha fazlasını isteyecem insani tabiri ile açgözlülükAçgözlülük insanların kendi aralarında kullandığı tabir daha fazlasini istemek benimkisi ruhum eğer sonsuzluktan geliyorsa oraya geri gitmek istiyordur Başka benim gibi düşünen varmıdır diye düşündüm artık düşüncem daha mantıklı oldu kendi açımdan, tanrı ne için yarattı beni bilmiyorum bunu şu soru ile karıştırma ne için varım bu ikisi arasındaki fark birisi çevresine bakarak burda ne için varım varlığımın sebebi ne anlamında diğeri ise sadece tanrıya soruluyor tanrı ne için yarattı beni, diğer şey ise son peygamberi düşünüyordum onunla ilgili ayetleri tanrı onun kanı yere düşerse gökte yerde canlı bırakmam demiş bunu düşündüm sonra aklıma elçi olduğu geldi imparatorluklarin büyüklüğü elçilerinib güçlüğü ile ölçüyorlor ama burda güç Allah'ın kurallarına uymak Allah'ın kurallarına uyduğu için ve onun insanlara ulaştıracak aracı için bu çok kıymetli bişeydi elçi giderse dünyanın anlamı kalmazdı tanrı için ( tanrıyı bir insanmis gibi karekterize ediyorum olabilir ama bir şekilde açıklamak gerekiyor) onun dolayı son peygamber önemliydi ve bunun peygamberde farkındayıdi dünya onun için yaratıldı çünkü onun yayacaği kurallar tanrı tarafından önem arzusu büyüktü dünya oluştu ve tanrının dediği yerine geldi bunu peygamber çok iyi biliyordu bundan o kadar eminimki sonra yine kendimi düşündüm bu düşüncelerim saçma değil mi manyakca değil mi diye sonra hepsinin bağlantıli olduğunu görünce tesadüf eseri olmayacağını anladım sonrasında dedim benden başka böyle düşünen birisi varmiydi düşüncelerim eksik kaldı çünkü araya tanrının sonsuzluğu girdi ve cevap olusturamadim ama benim zihnimin yetişdiği şartlarda yetişmesi gerekiyor olacağını düşünüyorum.Hata bir sonuçtue sonuç üretilir tanrı tarafından üretildi belki duyguları umursamıyorum demiştim daha farklı bir durum olabilir tanrınin parçasınin sonsuzluğu o kadar büyük ki bende duygular küçük ve sönük kalıyor yok değiller varlar ama varlıkları tanrının parçası karşısında sönükYolda yürürken düşünüyordum tanrı hakkındaki yorumumu ve şu sonuca ulaştım tanrı bizlere kendi ruhundan üflemişti demiştim önceden bunun üstüne üflediği ruh hakkında konuşacam, üflediği ruhu kök hücreye benzetebiliriz hiç şekli yoktur oluştuğu yerde görev yapar farklı yerlerde oluşursa farklı görevleri olur gözde olursa konik olur omurlikte olursa sinir olur tanrının kendi ruhundan üflediği ruhta kök hücre gibi farklı etmenler ile farklı şekillere girer ama burda bir kritik nokta var tanrının ruhu sonsuzluktan taşan bir damla olduğu için onu hangi şekillere katarsanız katın özü halen tanrının sonsuz ruhundan bir damladır şekli değişir ama içindeki özü değişmez özü ise bizim şekillendirdiğimiz gibi çalışır kötülük yapmak istersek kötülük yaparız iyilik yapmak istersek iyilik yaparız çünkü tanrının sonsuzluğunun nehrinden akan bu damla parçası aynı zamanda sonsuzluğu barındırdığı için kötülükte iyilikte tanrının sonsuzluğu nehrindedir bunların hangisini seçip hangilerini secemeyecegimiz tanrının ruhuna verdiğimiz şekile göre değişir yani kötülük iyilik şefkat öfke diğer insanların tiksindirici dediği davranış karekterler herşey tanrının içinde var bizler sadece özü şekillendirerek şekillenen özden gelen özelliğe göre ruhumuz oluşur dağınık anlatmış olabilirim toplarlamaya çalışacam, tanrı içinde sonsuzluğun nehrinin barındırdığindan dolayı ordan gelen damla yani ruh bizim elimizde çevre şartları ile zamanla şekillenir sonsuz şekilde olabilir buda tanrının içinde bulunan yani nehrinden akan sonsuz özlerdir bizler o özleri almak için dediğim çevre şartlarına göre özü şekillendiririz ve şekillenen öz kendi şekiline uygun ruhu verir burda bir mantık hatası yatıyor olabilir onuda diyim oda tanrının özünü şekillendirebilecek bir gücümüz olduğudur yani tanrının sonsuz nehrinden akan bir damlayı hükmediyoruz bunu anlatma sebebine gelicek olursamda tanrının özünü şekillendirirken birşeyler yaşandı ve tanrının özü sonsuzluğun nehrine geri dönmek istiyor eninde sonunda her ruh bu nehre geri dönerken benimkinin neden böyle erkenden sonsuzluğu aradığını düşünüyorum bulamıyorum onu kontrol ederken sonsuz şekilden birisine denk geldim ve buda tanrının sonsuzluğuna itilmeme neden oldu sınırlı olan herşey beni rahatsız ediyor sınırsız bir istek var içimde sınırsızligi sonsuzluğu arzulayan bir istek ayrıca şuda var bu tanrının özü bir ışık gibidir bende bu ışık o kadar parlakki güneştir ve güneşin çevresindeki ışıklarda sönük olanları duygularimdir bende bu duygular yok sanıyordum önceden belkide yoktur böyle doğmuşumdur diye düşündüm sonra bu düşünce aklıma geldiğinde şunu gördüm o sönük yıldızlar duygularım ve bazenleri duygularım bir anlığına o kadar parlıyorki güneş yanında sönük kalıyor yani tanrının özü sonsuzluğun nehrindeki damla Duygularim karşısında sönük kalıyor belkide sönük kalmasının nedeni Öz'ün bende durmasını sağlayan çevresel faktörlerdir ama duygular nasıl tanrının özünden daha fazla olabilir tek açıklamasi tanrının özü olmasıdır oda tanrının özüdür bu felsefik sayılacak bir durum ama bilimsel baktığımda insan beyni nöronların ateşlenmesi ile oluşur duygular evrimsel süreçte meydana geldi bunun bilimle bağdaşmasinin tek yolu tanrının ol demesinin bizim dusugundugumuz gibi anında olmuyor oluşudur bizlerin bunları algılama kapasitesi ve algılama boyutumuz o kadar sınırlıki tanrının yarattığı şey tanrının diğer yarattığı şeyler karşında sanki bir zaman çizelgesinde oluyormuş gibi görünüyor ama tanrı aslında onu zaman aralığı olmayan şekilde yaratmış ve ona bir zaman çizelgesi vermiştir. Duygularımı ve aklımdaki şeyleri böyle açıklayabilirim böyle düşünmeden duramıyorum onaylanma sevgi beğenilmek bunların bütün bunları anlam bulmuyor o kadar sönükki diğer tanrı özleri gibi o parlak sonsuzluğu arzulayan Öz'ün yanında anlamları kalmıyor ama insan olmanın gereği bunları uygulamam lazım ve toplumsal alanda yaşayabilmek duygularımı en azından varmış gibi yapmam lazım zihnim her ne kadar bunu söylerse söylesin bedenim tam tersini yapar çünkü hormonlarımı kontrol edemem.Bizler ölümlü ruhlarız öldüğümüzde ruhumuz oraya gider ama ben daha 18im hayatın en başındayım öze şekil verirken şekli verdiğim ortamın özüme nasıl bir şekil verdiğini bilmiyorum ve verdiği şekilin nasıl bir sonucu sonsuzluğu arzulamak olabilir sonsuzluktan gelen ruh nasıl daha fazla sonsuzluk isteyebilir buda beni tanrının ne için beni yarattığı sorusuna götürüyor