Takvim Değişti, Peki Ya Sen?

Yeni yıl çoğu zaman gerçek bir başlangıç olmaktan ziyade, toplumca benimsenmiş bir oyalama biçimi olarak karşımıza çıkar. İnsanların takvim yaprakları değiştiğinde hayatlarının da kendiliğinden değişeceğine dair naif bir inanç beslemesi aslında içsel bir yüzleşmeyi ve gerekli adımları atmayı ertelemenin en konforlu ve cazip yoludur. Bu durum bireylerin derinlemesine düşünmekten kaçınarak, sadece dışsal bir sembol olan yeni yılın sihirli bir değnek gibi sorunlarını çözeceğine inanma yanılgısına düşmelerine neden olur. Oysa gerçekte aynı eski alışkanlıklar, sürekli tekrar eden ihmaller, kısır döngüler devam eder durur tek fark, takvimdeki rakamların güncellenmesinden ibarettir. Bu durum bireylerin kendilerini kandırmaktan öteye geçemez ve gerçek bir değişimin önünü tıkar çünkü değişim, ancak bilinçli bir çaba ve kararlılıkla mümkündür, takvimdeki bir tarihin değişmesiyle değil.

Bu dönemde, kişisel olarak ben de bazı önemli kararlar alıyorum ve şunlardan vazgeçiyorum: Herkese anında yetişmeye çalışmaktan ve her talebi sanki hayati bir aciliyet taşıyormuş gibi algılamaktan. Bu, özellikle günümüzün hızlı tempolu ve sürekli bağlantıda olma zorunluluğu dayatan dünyasında, bireylerin sıklıkla düştüğü bir yanılgıdır. Sürekli olarak meşgul görünmeyi üretkenlikle eşdeğer zannetmenin, aslında odağımı ne kadar çok parçaladığı ve beni asıl hedeflerimden uzaklaştırdığı gerçeğini fark ettim. Bu nedenle enerjimi gerçekten somut değer üreten işlere, önceden belirlenmiş net önceliklere ve somut, ölçülebilir çıktılara ayırmayı daha doğru ve verimli buluyorum böylece hem zamanımı daha etkili kullanabilirim, hem de gerçek anlamda tatmin edici sonuçlar elde edebilirim.

Ben bu kararları sadece yeni bir yılın gelişiyle motive olarak almıyorum; bilakis, aynı kısır döngülerin içinde hapsolduğumu sürekli hızlanmaya çalışırken aslında derinliğimin ve etkimin azaldığını net bir şekilde gördüğüm için bu adımları atıyorum. Bu farkındalık uzun süren bir iç gözlem ve öz eleştiri sürecinin bir sonucu olarak ortaya çıktı. Unutmamalıyız ki, sadece takvim değişti diye insanların davranışları kendiliğinden değişmez. Gerçek ve kalıcı değişim, ancak bireyin kendi içindeki rahatsızlıklarla dürüstçe yüzleştiği ve bu rahatsızlıkları gidermek için somut adımlar attığı zaman başlar. Bu adımlar, küçük ve istikrarlı çabalarla desteklenmelidir ki kalıcı bir etki elde edebilelim.

Sonuç olarak asıl mesele sadece yeni başlangıçlar ilan etmek veya büyük sözler vermek değil, daha ziyade uzun süredir devam eden ve bizi geriye çeken eski alışkanlıklardan sessizce, fakat kararlılıkla vazgeçebilme disiplinini gösterebilmektir. Bu disiplin, sabır, öz farkındalık ve sürekli bir çaba gerektirir. Takvimler her sene değişebilir, yeni yıl için birbirinden güzel niyetler söylenebilir ancak bir bireyin hayatını gerçekten ileriye taşıyan en önemli şey, kendini tekrar eden olumsuz davranış kalıplarını kırma cesaretini gösterebilmesidir. İşte asıl ve can alıcı soru şudur:

Sen, bu kısır döngüyü kırmak ve daha iyi bir versiyonuna ulaşmak için hangi alışkanlığından veya davranışından vazgeçmeye gerçekten hazırsın? Bu soruya dürüstçe cevap vermek gerçek değişimin ilk adımı olacaktır.