Kumar.

Biliyorum başlığım çok sert ve net, çünkü kumar kadar kesin nadir şey vardır hayatta.

Kumar'a kesin mi dedin sen?

Evet dostlarım, kesin olarak kayıptır kumar. Fakat niçin?

Kişi kumar oynadığı zaman sadece parasını kaybetmez, aynı zamanda; vakit, irade, kendine saygı, emeğe saygı, onur ve hatta şeref.

Çünkü kumarın amacı az efor ile çok para kazanmaktır, ve insanların günlerce ve bazen aylarca çalışıp kazandığı parayı bir kaç saatte kazanmak oldukça şerefsizce.

yani daha doğrusu diğer insanların emeğine saygısızlıktır bir nevi. İnsan da bunun farkındadır özünde, bilinç altında aşağılık kompleksi söz konusudur. " Bak heriflerin kaç aylık maaşını ben 3 saatte kazandım hahah"

İşte bu sözleri düşündüğü veya sarf ettiği anda insan kaybeder, insan kumarda kazandığı anda hayatta kaybeder. Çünkü farkında olmadan bağımlı olmuştur, kazanma arzusu dolup taşar her yerinden, dahasını, dahasını ve hatta dahasını daha ister. E nasıl olsa bir kez kazandı dimi, yine kazanabilirim, dimi?

Büyük bir kazancın ardından ister istemez beynine işler o anki adrenalin, heyecan, zevk ve mutluluk. Eğer dopamin seviyesini tarif etmek gerekseydi, kısır birisin çocuk sahibi olması kadar diyebilirdim.

Bunun üzerine artık kişi, yavaş yavaş rutin haline getirir kumarı. İlk başta uzun periyodlar ile, ayda bir, haftada bir, 3 günde bir ve sonrasında günde bir.. Ve şahıs kaybetmeye başlayana kadar böyle devam eder bu, bahsettiğim kayıp sadece paradır, çünkü diğer değerleri ilk kumarını oynadığında çoktan kaybetmiştir.

Sonra yavaş yavaş kayıpların ardı arkasaı gelmez, nedeni ise belli "Dur bir daha ki sefere daha fazlasını kazanıcam.", hiç de öyle olmaz.

İlk başlarda 3/5 olan kazanç oranı, 1/5'e düşmüştür. Ama kişi farkında değildir bunun, daha kötüsü ise bağımlı olduğunu kabul etmez. Ve arkadaşlarını, ailesini ve tüm yakın çevresini kayıp edene kadar devam eder kumarı. Daha kötüsü mental sağlığını yitirir, artık kumar bağımlısı olan o masum kişi. Hırslarına, hedeflerine, inadına ve paraya yenilir.

Düşünsene, parayı yaratan insan oğlu, yarattığına bir kez daha yenilir.

Artık o dönem gelir, bağımlının bağımlı olduğunu farkettiği vakit. Aslında bu da bir nevi bir yol ayrımıdır, ya kabul edip bundan kurtulacak, ya da kabul edip devam edicek. Az bi kesim kabul edip çekilenlerdendir, örneklendirmek gerekirse yine kumardan örneklendirmek isterim ki;

Son blackjack'ini oynar kişi kendi içinde, bahsini yapar şahıs benliğini koyar ortaya ve krupiye kağıtları dağıtır. Kişinin eli 12'dir, krupiyenin ki ise 16, işte bu durumda kağıt almayan şahıs son kez durmasını bilir çünkü çok riskli bir sayıdır 12, yerdeki rakamlara bakılırsa 10 gelme ihtimali gerçekten yüksektir ve bu ihtimali düşünerek son kez akıllıca hamleyi yapıp bekler. Ama aç gözlü olan bağımlımız kumarını tekrar oynar ve kart ister, ve krupiye 10 çeker, bu da oyuncuyu 22 yapıp batırır, ardından krupiye kendine de kart çekmek zorunda olduğundan yine çeker ve o da 26 olur.

Böyle bir kumarda son kez durmasını bilen kişi hayatını geri kazanmıştır orda, kazancı kaybettiklerine bin bedeldir çünkü artık bırakmıştır kumarı, ama çeken kişi ve yani devam etmeyi seçen kişi yine kaybetmiştir, hayatının sonuna kadar olacağı gibi...