İnsanlık giderek "çirkin"leşiyor mu?

Hepimizin başına gelmiştir, ilk tanıdığımız biri ilk zamanlarda bize çok güzel veya yakışıklı gelse de sonradan o bireyin git gide çirkinleştiğini fark ederiz.

Bunun sebebini merak ederek bir analiz yaptım:

Bir hafta boyunca her gün çeşitli kıyafetler, takılar ve aksesuarlar giyinerek, ki buradaki amaç olabildiğince farklı tip ve görünümde bulunmak, tanıdık olmayan bireylerden bir nevi beğenilme oranımı hesapladım.

Oran: %82 çıktı.

Bunun üzerine yıllardır tanıdığım bireylerden de bu hesaplamayı yaptım.

Oran: %68 çıktı.

Bu oran şunu gösteriyor ki, sık sık belki de hergün gördüğünüz ve görüştüğünüz insanlar sizi, yeni tanıdığınız birine nazaran daha az beğeniyor. Ve bu da tezimi küçük bir oranda doğrulamış oldu (en azından benim için)

Buna sebep olabilecek etkenlerden biri;

İlk tanıdığımız insanların ilk zamanlar bizim hoşumauza giden, bizim işimize yarayan özelliklerini görmemiz olabilir. Buna karşın zaman ilerledikçe bu özelliklerin bir faydası kalmaz kısacası işimize yaramaz artık ve birey de bizim gözümüzde değersizleşir. Gülünç bir şekilde yaptığım oranlardan en düşüklerini aile bireylerim verdi.

Bir diğeri,

Bir başkasının tanışmakta olunan birey hakkında onun kusurlarını dile getirmesi olabilir.

Örneğin: Bir arkadaş veya sevgili edindiniz ve arkadaşınıza "sence nasıl, güzel mi?" diye bir soru sorulduğunda, arkadaşınızdan "sanki biraz boyu kısa" demesi ile artık o bireyin size kısa geldiğini fark edersiniz, öyle bir algı oluşur kafanızda fakat o birey ilk gördüğünüz zaman ile aynı boydadır.

Bunun gibi çokça örnek verilebilir.

Kısacası bunun için belki de insanları kusurları ile, kusurları var diye sevmeli öyle beğenmeliyiz (tabi böyle bir isteğiniz var ise.)

Nitekim kimse kusursuz değil.