Hayal Gücünle Proje Geliştir

Selamlar herkese.

Evrim ağacı soru cevap platformunda Hayal Gücünle Proje Geliştir adında bir seri yapmaya karar verdim. Belirlenen konu ile sizler hayal gücünüzle bir proje geliştireceksiniz ya da halihazırda bur fikriniz varsa onu da paylaşabilirsiniz. Detayları bu seriye nasıl karar verdim, onun üzerinden anlatayım.

Gündemin çirkinliklerinden etkilenmiş olmam lazım ki çocuk kaçakçılığı beni derinden etkiledi. Muhtemelen hepimizin aklından benzer sorular geçiyor. Nasıl oldu, kimler yaptı, kimse mi görmedi, nerede yaşandı, kimin canından can aldılar ve yeterli gücüm olsaydı bunu nasıl önlerdim?

Bu noktaya gelene kadar elbette pek çok başka mesele var. Yöneticiler ne yapıyor ya da ne yapamıyor, daha da önemlisi, insan görünümlü bu vahşi canlılar ülkemizde nasıl dolaşabiliyor? Bu soruların cevaplarını burada aramıyorum. (Aslında yazılabilecek çok şey var ama burası yeri değil.)

Benim hayal dünyamda ki düşünceler şöyle;

Çocuklarımızı her zaman gözlem altında tutmak. Bunu nasıl yapacağız, temel fonksiyonlu bileklik tarzı bir şey. Ondan önce şöyle de düşünebiliriz; deri altına yerleştirilecek çipler.

Bu çip olayına sıcak bakmadığım için şimdilik bileklikten devam edelim. Ne kadar hayal gücü desem de uygulanabilir olması önemli yoksa burada hayal gücümüzle, çocuklara bambaşka bir dünya inşa edebilir ya da bu insanlıktan nasibini almamışların soyunu da kurutabiliriz.

Bu bileklikte sensörlerden önce ekran ve kişiye karşı herhangi bir geri bildirim olmamasını düşünüyorum. Küçük bir ekran da olsa çocuk onunla mutlaka ilgilenecek ve bu ilgi zamanla kaybolacak, istediği gibi oynayamadığı için bu da bilekliği zamanla kolundan çıkarmalara yol açabilir.

Yani çocuk bilekliği fark etmeden, doğal bir şekilde takmalı. Sanki günlük bir aksesuar gibi olmalı. Görevini yerine getirirken dikkat çekmemeli, çocuk üzerinde baskı oluşturmamalı. Bu yüzden bileklik tamamen çocuğa karşı pasif görünmeli. Burada çocuk yaş aralığını ilkokul tuttum, ileri yaşlar da koluna takılan bir cihazı sorun etmez çocuklar.

Bunun bililmsel açıklaması var mı bilmiyorum ama; bileklikte bir ekranın olması ve ailesinin ne kadar çıkarmaması için tembihlese de, o ekranın zamanla çocuğun düşüncelerinin değişmesi yönünde, bu da çocuklar arası cihaz değişimi, karşılaştırma ve kolundan çıkarma gibi düşüncelerim var. Çağ şimdi o kadar değişti ki, çocuktan bulunduğu yaşının üzerlerinde ya da altında kararlar alabiliyorlar. (Bir bakıyorsun 3 yaşındaki çocuk annesini teselli ediyor, bir bakıyorsun 10 yaşında ki çocuk kendi üzerini giyemiyor.)

Evet fazla detay girdik ama hayal gücümüzü zorladığımız için böyle detaylar ekleyebiliriz.

Kalp atış sensörümüz, her hangi bir ritim bozukluğu gördüğünde,

SpO2 sensörümüz, kanda ki oksijen değeri değiştiğinde,

Uyku sensörleri, okul da uyku saati yoksa, uykuya daldığında,

Deri sıcaklığı, stres, hareket, adım ve bunun gibi sağlık verileri takip edilerek normal dışı hateketler de aileye uyarı gönderecek.

Ailenin yanında; okul yönetimi, şehir ve genel merkez birimlerimiz olacak.

Herhangi normal dışı hareketlerde aileye hemen bilgi ve uyarı gönderilmesi tartışmaya açık bir konu şimdi.

Aynı zamanda sivil ve üniformalı gezici birimlerimiz olacak.

Hatta, olağandışı hareketlerde çevresinde insanların cep telofonuna bildirim de gönderebiliriz.

GPS sinyalimizde var, ev-okul, okul-ev rotası dışında küçük bir sapmada da uyarı gidecek genel merkeze.

Olayın bir de ev kısmı var. Eve gelen çocuklar ve aileleri bilekliği çıkarmak isteyecekler. Bu normal ama her gün çıkmadan önce her seferinde hatırlanmayacak. Bu sistemi aslında ayakkabılara koyabiliriz ama sağlık verilerini alamayız bu nedenle bu ikisini aynı anda kullanacağız. Ayakkabıda ki modül evden uzaklaştığında, referans 10 mt olsun ama bileklik kapsama alanında yoksa önce aileye sonra ise merkeze uyarı verebilir...

Hayal gücümüzün sınırı yok, sizde ilgili sorunun altına hayal gücü ve projelerinizi döktürün.^[1]

Belki içimizden birileri hemen uygulanabilir bir fikir ortaya atar ya da ebeveyn ve çocukları için gerçekten işe yarayacak bir çözüm geliştirilir...

En değerli kazanım ise, hayal gücümüzü yalnızca soyut bir düşünce alanı olarak değil, geleceğe uzanan bir üretim kaynağı olarak kullanabilmemizdir. Hayal gücünden beslenen fikirler, ilk anda gerçek dışı ya da ulaşılmaz görünebilir, ancak zamanla tartışıldıkça, geliştirildikçe ve farklı bakış açılarıyla zenginleştirildikçe uygulanabilir çözümlere dönüşme potansiyeli taşır.

Bu süreç, yalnızca tek bir fikrin ortaya çıkmasından ibaret değildir. Aynı zamanda düşünme biçimimizi dönüştürür, sorunlara alışılmış kalıpların dışından bakmamızı sağlar ve gelecekte somut adımlara evrilebilecek projelerin temelini atar. Bugün hayal olarak kurulan bir düşünce, yarın bir teknolojiye, bir sosyal modele ya da gerçek hayatta karşılığı olan bir çözüme dönüşebilir. Bu nedenle asıl değer, hayal gücünü beslemek ve onu sürekli üretken tutabilmektir.

Ne mutlu hayal gücünü kullanabilen, düşünebilen ve geleceği bugünden kurmaya cesaret edebilenlere.