Evren Üzerine Notlar ve Fikirlerim

Evren, Tanrı ve Mutlak Tutarlılık;

Sonsuz Kütle ve Uzay-Zaman

Gerçek dünyada bir nesnenin kütlesini sonsuza yaklaştırmak imkânsızdır. Ama bunu teorik olarak düşündüğümüzde şu olması gerekir: nesne sonsuz kütleye çok hızlı bir şekilde yaklaşırken etrafındaki bütün uzay-zamanı hızla büker, tekillik oluşur. Öte yandan kütleyi sonsuz yapmak demek, atomlar arası boşluğu — ki bu boşluk maddenin yaklaşık %99,99'unu oluşturur — sıfıra indirmek demektir. Kütle sonsuza yaklaşırken atomlar iç içe geçmeye, birbirine çarpmaya başlar. Bu çarpışmaların açığa çıkaracağı enerji, evrenin bugüne kadar ürettiği enerjiden katrilyonlarca kat daha büyük olurdu. Evren ısıl ölüme ulaşmadan kendi enerjisi içinde patlardı.

---------------------------------------------------------------------

Kapalı Kutu Olarak Evren

Eğer evrenin bir bariyeri varsa, içeriden gelen enerji o bariyere çarpar. Peki bariyer dışında ne var?

Enerji, zaman kavramıyla birlikte var olur. Bariyer dışına çıkarsa anlamsızlık başlar. Şöyle düşünelim: evren kapalı bir kutu gibidir. Kutunun dışında ne olduğu kesinlikle bilinmez. Kutunun dışına "baktığında" varlığın silinebilir — çünkü beyin bu evren için evrimleşti. Belirsizliğin kaynağına baktığında entropi bir yere gidemez, bilgi akışı durur ve bu, ölümden farksız bir durumdur.

Kapalı kutunun kendi tanım kümesi vardır. Tanım kümesi bir çıktı üretir. Bu çıktı zaman bariyerlerini aşarsa bilgi akışı durur, var olmamış gibi yok oluruz. Ayrıca entropi bu kapalı evrenin büyümesi için zorunludur. Ve şu soru kaçınılmaz olarak gelir: evrende ilk entropi nasıl oluştu?

----------------

Tanım Kümesi Olarak Evren

Evren bir fonksiyondur. Biz normalde önce fonksiyonu yazıp sonra tanım kümesine bakarız. Ama evrenin oluşumu bunun tersidir: tanım kümesi önce geldi, fonksiyon ondan doğdu.

Evren oluşmadan önce, tanım kümesine sayısız defa kurallar eklendi, kurallar değişti, evrimleşti. Ama hiçbir tanım kümesi evreni yaratmaya yetmedi. Dişli çarklar hep kusurlu ve düzensizdi. Tıpkı doğal seçilim gibi, evren sonunda doğru seçilimi buldu ve oluştu.

Bu evren bir daha oluşmayacak.

Çünkü oluştuğu nokta zaten kendi referans sistemidir. Evren, kendi referans sistemi içinde doğdu. Bir dahaki sefere doğmayacak, çünkü hiçbir zaman kendi referans sistemini belirsizlik içinde yeniden belirleyemeyecek. Sen kendin belirsizlik içinde bir nokta belirleyebilir misin? Belirleyemezsin. Evren de belirleyemez. Evren tek defa oluştu.

------------

Varlık ve Seçicilik;

Bir şeyin varlığından bahsedebiliyorsak, o şeyin var olduğunu gösterir. Bu evren içinde olmayan hiçbir sonucu, hiçbir nedeni uyduramam. Söylediğim her şey bir şekilde var olmuştu.

Ama şunu da belirtmek gerekir: benim söylediklerimin bu evrende var olması, her söylediğimin gerçekleşeceği anlamına gelmez. Bu seçici bir durumdur. Varlık seçici davranır — her düşünce var olmaz, her söylem gerçekleşmez. Bu bir kural değil, evrenin yapısından gelen bir seçiciliktir.

---------------------

İlk Eleman: Sıfır

Tanım kümesindeki bir eleman, sonsuz sayıda sonuç doğurabilir. Bunun en basit örneği uzaklıktır: "3 metre kaldı" dersen, o nesne ile arandaki uzay-zaman mesafesi 3'tür. "0" dersen, tam o cismin koordinatındasın. Aynı zamanda Einstein'ın denklemlerinde paydanın sıfıra gitmesi tekillik kavramını doğurmuş, sonsuz kütleye sebebiyet vermiştir. Sıfır hem referans noktasıdır hem de sistemi kıran eşiktir.

Tanım kümesinin ilk elemanı kesinlikle 0'dır.

0 referans demektir. Evrende fark olmasaydı, evren olmazdı. Farkın olması için bu farkı yaratacak bir referans sistemi gerekir — bu da sıfırdır. -3 ile 3 arasındaki fark, 0 olmasa anlam taşımazdı. -3 çok soğuktur, 3 o kadar soğuk değildir — bu anlam ancak 0 ile mümkündür. 0 referans ise asimetrinin başlangıcı da 0'dır. 0 olmasa, 3 ile -3'ün asimetrik olmasının hiçbir anlamı kalmaz.

-----------------

Belirsizlik Boşluk Değildir;

Agora Bilim Pazarı

''Hello Evolution'' Kupa

Bilime nazik bir "merhaba". Evrim teorisine sempatik, modern ve minimalist bir yaklaşım arayanlar için. ☕ Bilimsel Bir Mola: Güne bilimle "merhaba" derken Evrim Ağacı Kahvesi yanınızda olsun.

Devamını Göster

₺350,00

Satın Al Tüm Ürünler

Tanım kümesinin varlığı, fonksiyonun kendisini doğurur. Bu oluşum belirsizlik içinde gerçekleşir. Yani biz normalde önce fonksiyonu yazıp sonra tanım kümesine bakarız — ama evren oluşmak için tanım kümesinin belirsizlik içindeki varlığı yeterliydi.

Belirsizlik, bizim algıladığımız gibi değildir. Boşluk gibi algılanmamalıdır — ikisi birbirinden çok farklı kavramlardır. Boşluk pasiftir, hiçbir şey yoktur. Belirsizlik ise aktiftir: cevap yoktur ama soru vardır. Belirsizlik, daha fazla soru barındıran bir sorudur. Ve bu fark her şeyi değiştirir — çünkü soru varsa yön vardır, yön varsa hareket vardır, hareket varsa evren vardır.

-------------

Tanrı ve Mutlak Tutarlılık

Bugün saatlerce evde oturduktan sonra zihnim açılsın diye dışarı çıkıp yürüdüm. Yürürken aklımı kurcalayan konu, Tanrı ve evreni yaratmasıydı. Evren, belirsizlik içinde doğan bir fonksiyon olduğu için bu aktivasyonu bir varlığın sağlaması gerektiğini düşündüm ve aklıma Tanrı'dan başka bir varlık gelmedi.

Soru: Neden sayısız olasılık varken bu evren ortaya çıktı ve Tanrı neden evreni tekdüze olarak, anında yaratmadı?

Çünkü Tanrı'nın evreni anında yaratması, aslında kendi gücüne ters düşmesi demekti. Evreni anında yaratamazdı; önce mutlak doğruluk olan matematiği yaratması gerekti. Önce onu yarattı, sonra diğerlerini.

Soru: Peki neden sadece "Ol" deyip her şeyi hemen yaratmadı?

Tanrı'nın aslında "mutlak gücü" yok, "mutlak tutarlılıkta" bir gücü var.

Soru: Eğer muazzam boyutta bir kudrete sahipse, o gücün Tanrı'yı yok etmeyeceği ne malum?

İşte asıl mesele bu. Tanrı'nın gücü o kadar büyük ki, normalde bu gücün O'nu bile aşması ve yok olmasına neden olması gerekirdi.

Soru: Peki nasıl oldu da bu gücü tutarlı yaparak mutlak gücünü mutlak tutarlılığa dönüştürdü?

Bu noktada Tanrı'yı bir ayna gibi gördüm. Kendi devasa gücünle yine kendine dokunursan yok olursun. O muazzam gücün O'nda var olabilmesinin nedeni, Tanrı'nın aslında kendisi için bir ayna olmasıdır. Yani Tanrı, gücünü dışa yansıtan ve kendi içinde kendi gücünü kullanamayan bir varlık.

Soru: Ama gücünü nasıl yansıttı ve bu yansıtma kendisinde nasıl var oldu?

Bu soru birdenbire aklıma Tanrı'nın evrimleştiği sonucunu getirdi ve beni şu nihai fikre bağladı: Tanrı'nın gücü, tanım olarak "mutlak güç" değil, "mutlak tutarlı bir güç"tür. Bu gücü kendisi üzerinde kullanamıyor çünkü zaten kendisi kendi gücünü yansıtıyor. Bu yansıtma durumu, Tanrı'nın gücünün aslında bir sınırı olduğunu gösterir. Ancak biz yaratılanlar, çok küçük bir çerçeveden baktığımız için bu gücü sınırsız olarak algılarız.

--------------

Tanrı'nın Ötesi ve Dilin Sınırı

Sonsuz güç ve kudretle ortaya çıkan bir varlık, diğer varlıklarla kıyaslanamaz — çünkü artık kendisi de bir "varlık" olmaktan çıkar. Bu düşüncenin devamında beynimde bir boşluk oluştu. O boşluk şunu söylüyordu: Tanrı'dan daha üstün bir oluşum var olabilir — ve Tanrı, o oluşuma adapte olarak ezeli olmayı, sonsuza erişmeyi sağlamıştır.

Tanrı, bizim için kesinlikle sonsuzdur. Biz yarattıklarının gözünden O kudretlidir — bu tartışılmaz. Ama Tanrı'nın kendi varlığından bakıldığında bu daha da garipleşiyor: Tanrı'nın da tabi olduğu, O'nun varlığını zorunlu kılan koşullar düşünüldükçe ortaya çıkıyor.

O koşullar, o üst oluşum — insanın diliyle tanımlanamaz. "Oluşum" kelimesini kullanıyorum çünkü kelime hazinem yetmiyor. Işık hızıyla çarpsam bile bütün kelimelere, yine yetmez. Çünkü bu, bizim anlayabileceğimiz türden bir durum ya da olay değil — aslında ne "durum" ne "olay" kavramı bile onu karşılamıyor.

Bunu göremem. Çünkü ben yaratılanım. Benim bu dünyada belli bir zaman çizelgem var. Yaratılan, yaratanın ötesine bakamaz — çünkü onu algılayacak donanıma sahip değil.

------

bunları yazmamın sebebini bilmiyorum yazmam gerektiğini söylüyor içimdeki his konuşmuyor sadece bu düşüncelerii dışarıya taşıyıp daha fazla düşünce üretmek istiyor daha fazla düşünüerek daha farklı sonuçlara ulaşıp farklı açılardan bakmak istiyor hayata değil hayata bakılacak pencere sayısı azdır ama evrene bakılacak onun hakkında mantıklı tutarlı varsayımlarda bulunabilinecek pencere sayısının haddi hesabı yoktur bunun .