Tutulmalar genellikle çiftler halinde gerçekleşir. Yılda iki kez, yaklaşık 34 gün süren bir tutulma mevsimi boyunca Güneş, Ay ve Dünya neredeyse aynı hizaya gelebilir. Böyle zamanlarda, aralarında 14 günden biraz fazla süre bulunan yeniay ve dolunay evreleri bir güneş ve bir ay tutulması yaratır. Ancak tek bir tutulma mevsiminde hem yeniay hem de dolunay sırasındaki hizalanmanın, hem tam güneş hem de tam ay tutulması içeren bir çift üretecek kadar yakın olması nadiren görülen bir durumdur. Çoğu zaman herhangi bir tutulma mevsiminde parçalı tutulmalara rastlanır. Ancak 2026 yılının son tutulma mevsimi, aralarında iki hafta bulunan bu tutulma çiftini ortaya çıkardı. Bunlar 12 Ağustos'taki tam güneş tutulması (üstte) ile 27/28 Ağustos gecesi gerçekleşen neredeyse tam ay tutulmasıydı. Yeniay evresindeki güneş tutulması, bu HDR bileşik görüntüde tam tutulmanın başlangıcına yakın bir anda İspanya'nın Peñafiel kentinde yakalandı. Görüntü, Baily'nin incilerinin parıltısını ve altın rengi güneş koronasını gözler önüne seriyor. Bunu izleyen dolunay evresinde ise derin parçalı ay tutulması Fransa'nın Sèvres kentinden kaydedildi. Yine bir HDR bileşik görüntüsü olan bu kare, parçalı tutulmayı yüzde 93'lük maksimum evresinin yarısına daha yakınken gösteriyor. Bu nedenle görünen ay diskinin yaklaşık yarısı, Dünya'nın tam gölge konisi içinde kararmış ve kızarmış görünüyor. Önümüzdeki tutulma mevsiminde, 6 Şubat 2027'deki halkalı güneş tutulmasına 20/21 Şubat'ta bir yarı gölgeli ay tutulması eşlik edecek. Büyüyen Galeri: 28 Ağustos 2026 Ay Tutulması APOD'un ana NASA sitesi apod.nasa.gov adresinden science.nasa.gov/apod adresine taşınıyor.