Bin yılı aşkın bir süre önce, İranlı gökbilimci Abd al-Rahman al-Sufi, Andromeda Gökadası'na ilişkin insanlığın bilinen en eski kaydını "The Book of Fixed Stars" adlı eserinde yayımladı (Bodleian Library MS. Marsh 144 p. 167). Sekiz yüz yıl sonra Andromeda, Charles Messier'nin "Catalogue of Nebulae and Star Clusters" adlı kataloğunun 31. girdisi oldu. Önce "küçük bir bulut", sonra "bulutsu" olarak tanımlanan Andromeda'nın bugün en yakın büyük gökadamız olduğu biliniyor. Andromeda, astronomi için temel bir gök cismi olmayı sürdürdü. Toplam 202 saatlik gözlemlerle elde edilen bugünkü görüntü, komşumuzu gözlemleme becerimizin ne kadar ilerlediğini gösteriyor. Yayvan kırmızı ve mavi bulutlar, büyük ölçüde kendi Samanyolu'muzun içinde bulunan ön plandaki iyonlaşmış hidrojen ve oksijenden oluşuyor. Genç yıldızların enerjik ışığıyla iyonlaşan pembe-kırmızı hidrojen bulutları ise gökadanın tozlu sarmal kollarını izliyor. M32 ve M110, büyük Andromeda'nın çevresinde dolanan uydu gökadalar olarak görüntülenmiş. Antik çağdaki çıplak gözlemlerden modern teleskoplara uzanan uzun gözlem geçmişine rağmen Andromeda hâlâ sayısız sır barındırıyor. Gökbilimciler, gökadaların nasıl birleşip evrildiğini ve gökadaların içinde bulunduğu karanlık maddenin niteliğini de içeren bu sırları araştırmayı sürdürecek. Öğretmenler! NASA/IPAC Teacher Archive Research Program başvurulara resmen açıldı!