Orion Bulutsusu diye bilinen büyük yıldız oluşum bölgesinin güneyinde, parlak mavi yansıma bulutsusu NGC 1999 yer alır. Yaklaşık 1.500 ışık yılı uzaktaki Orion moleküler bulutu kompleksinin kenarında bulunan NGC 1999'u, içindeki değişen yıldız V380 Orionis aydınlatır. Gökyüzünde yaklaşık iki dolunay genişliğine yayılan bu teleskopik manzarada bulutsunun merkez sağında, yana yatmış koyu renkli bir T şekli dikkat çeker. Bu karanlık biçimin, bir zamanlar siluet halinde görülen ve ışığı perdeleyen bir toz bulutu olduğu sanılıyordu. Ancak kızılötesi veriler, bu şeklin büyük olasılıkla bulutsunun içinden, enerjik genç yıldızların açtığı bir boşluk olduğunu gösteriyor. Nitekim bu bölge, parlak şok dalgalarıyla birlikte jetler ve dışa akışlar üreten enerjik genç yıldızlarla dolu. Gökbilimciler George Herbig ve Guillermo Haro'nun adını taşıyan Herbig-Haro (HH) cisimleri olarak kataloglanan bu şoklar, yoğun kızılımsı tonlara sahiptir. HH1 ve HH2, NGC 1999'un hemen altında ve sağında bulunur. Waterfall nebula adıyla da bilinen HH222 ise kadrajın sağ üstüne yakın, kırmızı bir yarık gibi görünür. Bu şokları oluşturmak için yıldız jetleri, çevredeki malzemenin içinden saniyede yüzlerce kilometre hızlarla ilerler.