Güneş Sistemi’nde şimdiye dek kayda geçen en büyük ve en uzun ömürlü fırtınalardan biriydi. 2010’un sonlarına doğru ilk kez görülen, yukarıdaki bulut oluşumu, Satürn’ün kuzey yarımküresinde ortaya çıktı. Başlangıçta Dünya’dan daha büyüktü; ardından kısa sürede yayılıp gezegenin çevresini tamamen dolaştı. Fırtına yalnızca Dünya’dan izlenmedi; o sırada Satürn yörüngesinde dolanan robotik Cassini uzay aracı da onu yakından takip etti. Burada görülen sahte renkli kızılötesi görüntü Şubat ayında kaydedildi. Turuncu tonlar atmosferin daha derinlerindeki bulutları gösterirken, açık renkler daha yüksek seviyelerdeki bulutları öne çıkarıyor. Satürn’ün halkaları neredeyse kenardan görülüyor; ince mavi yatay çizgi olarak seçiliyor. Koyu ve dalgalı bantlar ise sol üstteki Güneş’in, halka gölgelerini bulut tepelerine düşürmesiyle oluşuyor. Şimşeklerin ürettiği radyo gürültüsünün de kaynağı olan bu güçlü fırtınanın, Satürn’ün kuzeyinde ilkbaharın belirmesiyle birlikte görülen mevsimsel değişimlerle bağlantılı olabileceği düşünülüyordu. Altı aydan uzun süre boyunca kudurduktan sonra, ikonik fırtına tüm gezegeni dolaştı ve ardından kendi kuyruğunu yutmaya kalkıştı; şaşırtıcı biçimde bu durum, fırtınanın sönüp kaybolmasına yol açtı.