Karanlık Bir Evrenin Söylentileri

Yirmi bir yıl önce, evrenimizdeki enerjinin büyük bölümünün yıldızlarda ya da gökadalarda değil, bizzat uzayın kendisine bağlı olduğuna işaret eden sonuçlar ilk kez sunuldu. Kozmologların diliyle, uzak süpernova gözlemlerinden, büyük bir kozmolojik sabit (karanlık enerji) doğrudan çıkarılıyordu. Elbette kozmolojik sabit fikri yeni değildi; modern göreli kozmoloji doğduğundan beri ortadaydı. Yine de bu tür iddialar astronomlar arasında genellikle pek popüler olmazdı. Çünkü karanlık enerji, bilinen evren bileşenlerinden çok farklıydı; ayrıca karanlık enerjinin bolluğu başka gözlemlerle sınırlanıyor gibi görünüyordu. Üstelik, kayda değer miktarda karanlık enerji içermeyen, daha az tuhaf kozmolojiler daha önce verileri açıklamakta başarılı olmuştu. Burada sıra dışı olan, gözlemlerin yöntemiyle sanki doğrudan ve güvenilir bir sonuca gidilmesi ve çalışmaları yürüten bilim insanlarının güçlü itibarıydı. İki on yıl boyunca, bağımsız astronom ekipleri karanlık enerjinin varlığını ve bugün hızlanan bir evren gibi huzursuz edici sonucu doğruluyor görünen verileri toplamayı sürdürdü. 2011'de ekip liderleri, bu çalışmaları nedeniyle Nobel Fizik Ödülü'ne layık görüldü. Sarmal bir gökadanın dış kesimlerinde 1994 yılında gerçekleşen bir süpernovanın burada sunulan görüntüsü de bu işbirliklerinden biri tarafından çekildi.