Kuzey Amerika Bulutsusu, çoğu Kuzey Amerikalının yapamadığı bir şeyi yapabiliyor: yıldız oluşturmak. Bu yıldızların bulutsunun tam olarak neresinde oluştuğu ise, görünür ışığa geçirimsiz olan kalın tozun büyük ölçüde perdelemesi yüzünden uzun süre net seçilemedi. Ancak yörüngedeki Spitzer Space Telescope ile kızılötesi ışıkta alınan görüntü, tozun önemli bir bölümünün içinden bakarak binlerce yeni oluşmuş yıldızı ortaya çıkardı. İmlecinizi yukarıdaki bilimsel olarak renklendirilmiş kızılötesi görüntünün üzerinde gezdirirseniz, karşılaştırma için aynı bölgenin karşılık gelen optik görüntüsü belirir. Kızılötesi görüntü, yoğun gaz ve toz yumrularının içine gömülü hâlden, disklerle çevrili olup jetler püskürten evrelere ve sonunda doğum kozasından sıyrılıp belirginleşmeye kadar, oluşumun pek çok aşamasındaki genç yıldızları derli toplu biçimde yakalıyor. Kuzey Amerika Bulutsusu (NGC 7000) yaklaşık 50 ışık yılı genişliğinde ve Kuğu (Cygnus) takımyıldızı yönünde, yaklaşık 1.500 ışık yılı uzaklıkta yer alıyor. Yine de Kuzey Amerika Bulutsusu’nda bilinen tüm yıldızlar içinde, iyonlaşmış kırmızı parıltıyı sağlayan enerjik ışığı hangi büyük kütleli yıldızların yaydığı konusu hâlâ tartışmalı.