Bu uydunun sonu belli. Mars, adını Romalı savaş tanrısından alan kızıl gezegen, iki küçük uyduya sahip: Phobos ve Deimos. Bu adlar, Yunancada Korku ve Panik anlamına gelen sözcüklerden türetilmiş. Mars uydularının kökeni ise bilinmiyor; en güçlü varsayımlardan biri, bunların yakalanmış asteroitler olduğu yönünde. İki uydudan daha büyük olanı Phobos. Çapı 25 kilometre ve 1978'de Viking 1'in çektiği bu sahte renkli görüntü mozaiğinde de görüldüğü gibi, kraterlerle dolu, asteroit benzeri bir cisim. Phobos üzerindeki sıra dışı uzun oluklara ilişkin yakın tarihli bir analiz, bu izlerin sol üstteki dev çarpmanın açtığı kraterden (Stickney Krateri) kopup yuvarlanan kayalardan kaynaklanmış olabileceğini gösteriyor. Phobos, Mars'ın çevresinde o kadar yakından dolanıyor ki (yüzeyin yaklaşık 5.800 kilometre üzerinde; Ay'ımız ise yaklaşık 640.000 kilometre uzakta) gelgit kuvvetleri onu yavaş yavaş aşağı çekiyor. Sonuçta Phobos yörüngede parçalanacak ve ardından yaklaşık 50 milyon yıl içinde Mars'ın yüzeyine çakılacak. Bu tarihten çok daha önceyse (hatta her şey planlandığı gibi giderse yarın) NASA'nın robotik InSight iniş aracı Mars'a inecek ve gezegenin iç yapısını araştırmaya başlayacak.