Kuzey Amerika ve Pelikan

Güzel gezegenimizin meraklıları, bu kozmik bulutların hatlarını tanıyabilir. Solda, koyu ve ışığı örten toz şeritleriyle çevrelenen parlak ışıma, bir kıtanın şeklini andırıyor. Bu yüzden NGC 7000 olarak kataloglanan ışıma bölgesi, halk arasında Kuzey Amerika Bulutsusu diye anılıyor. Sağda ise, Kuzey Amerika Bulutsusu'nun doğu kıyısının hemen açıklarında, silueti Pelikan Bulutsusu'nu çağrıştıran IC 5070 yer alıyor. Bu iki parlak bulutsu yaklaşık 1.500 ışık yılı uzakta. Orion Bulutsusu kadar olmasa da ona epey yakın sayılabilecek mesafede, aynı geniş ve karmaşık yıldız oluşum bölgesinin parçaları. Bu uzaklıkta 6 derecelik görüş alanı, 150 ışık yılına karşılık gelir. Bu özenli kozmik portre, dar bant görüntülerle parlak iyonlaşma cephelerini ve atomik hidrojen gazının kendine özgü kırmızı parıltısını öne çıkarıyor. Bu bulutsuları karanlık bir gözlem yerinden dürbünle görmek mümkün. Kuğu (Cygnus) takımyıldızındaki parlak Deneb yıldızının kuzeydoğusuna bakın.