Dünya'nın merkezinden yaklaşık 42.000 kilometre uzaklıkta bir uyduyu dairesel bir yörüngeye yerleştirirseniz, 24 saatte bir tur atar. Bu süre Dünya'nın dönme periyoduyla aynı olduğundan, buna jeosenkron yörünge denir. Yörünge aynı zamanda ekvator düzlemi üzerindeyse, uydu gökyüzünde sabit bir konumun üzerinde asılı kalır; bu da jeostasyoner yörüngedir. Fütürist Arthur C. Clarke'ın 1940'larda öngördüğü gibi, jeostasyoner yörüngeler bugün iletişim ve meteoroloji uyduları için yaygın biçimde kullanılıyor; bu durum artık gökyüzü fotoğrafçılarına da çok tanıdık. Yıldızları izleyerek çekim yapan teleskoplarla alınan derin gece gökyüzü görüntülerinde, Dünya yüzeyinin çok üzerinde hâlâ parlayan Güneş ışığını yansıtan jeostasyoner uydular da yakalanabiliyor. Hepsi yıldızların arka planına karşı Dünya'nın dönüşüyle birlikte hareket ettiği için, uydular göksel manzaranın üzerinde bir otoyolu andıran izler bırakıyor. Bu olgu, geçen ay çekilen ve jeostasyoner yörüngedeki birkaç uydunun ünlü Orion Bulutsusu'nun önünden geçtiğini gösteren bu videoda kayda alındı. Açık Bilim: Astrophysics Source Code Library'de 1.400'den fazla kodu keşfedin