Renkleri güçlendirilmiş bu görüntü, Jüpiter'in merak uyandıran uydusu Europa'nın yüzeyinde 350 x 750 kilometrelik bir şeridi kapsıyor. Bu yakın plan, 1998'de Galileo uzay aracının yaptığı gözlemlerden elde edilen yüksek çözünürlüklü görüntü verilerini, daha düşük çözünürlüklü renk verileriyle birleştiriyor. Pürüzsüz buz düzlüklerinin, uzun çatlakların ve kaos arazisi denen karmaşık buz bloklarının altında, tuzlu sıvı sudan oluşan derin bir okyanusun gizlendiği düşünülüyor. Buzla kaplı bu yabancı okyanus dünyası, Güneş Sistemi'nin yaşanabilir bölgesinin dışında kalsa da yeni çalışmalar, oksijen ve hidrojen üretimini yönlendiren olası kimyayı ortaya koyuyor. Bu üretim, yaşam için kullanılabilir enerjinin önemli bir göstergesi sayılıyor ve ölçek olarak Dünya gezegenindekine benzer miktarlar üretebilecek düzeyde olabilir. Hidrojenin, tuzlu suyun kayalık okyanus tabanıyla temas ettiği yerde gerçekleşen kimyasal tepkimelerle oluşacağı düşünülüyor. Hidrojenle tepkimeye giren oksijen ve diğer bileşikler ise Europa'nın yüzeyinden gelecekti. Orada su buzu molekülleri, Jüpiter'den gelen yüksek enerjili ışınımın çok yoğun akısı tarafından parçalanacak ve yukarıdan Europa okyanusuna taşınarak döngüye katılacaktı.