Satürn'e doğru yol alan Cassini tarafından taşınan ESA'nın Huygens sondası, halkalı gezegenin en büyük uydusu Titan'a, 14 Ocak 2005'te, bundan on yıl önce indi. Bu paneller, Titan'ın yoğun atmosferinden paraşütle yavaşça alçalırken çekilmiş balıkgözü görüntüleri gösteriyor. Sondanın iniş görüntüleyicisi/tayfsal radyometre aygıtıyla alınan bu kareler, uydunun şaşırtıcı biçimde Dünya'yı andıran; koyu renkli kanallar, taşkın düzlükleri ve parlak sırtlardan oluşan yüzeyinin üzerinde 6 kilometre (sol üst) ile 0,2 kilometre (sağ alt) irtifalar arasında uzanıyor. Ancak sıcaklıklar yaklaşık -180 derece C civarındayken, Titan'ın yüzeyinde akan sıvılar su değil; metan ve etan gibi hidrokarbonlar. Dünya'dan bir uzay aracının gerçekleştirdiği en uzak inişi yaptıktan sonra Huygens, bir saatten uzun süre veri iletti. Huygens verileri ve Cassini'nin on yıllık keşifleri, Titan'ın organik bileşiklerden oluşan karmaşık bir kimyaya, hareketli yer şekillerine, göllere, denizlere ve olası bir yeraltı sıvı su okyanusuna ev sahipliği yapan, insanın aklını kurcalayan bir dünya olduğunu gösterdi.