Bunlar, yalnızca 500 milyon ışık yılı uzaktaki ada evrenlerden oluşan bir takımada gibi duran Hercules Cluster gökadaları. Abell 2151 olarak da bilinen bu küme, gaz ve toz bakımından zengin, yıldız oluşumunun sürdüğü sarmal gökadalarla dolu. Buna karşılık, gaz ve tozdan yoksun oldukları için buna bağlı yeni doğan yıldızları da barındırmayan eliptik gökada sayısı görece az. Olağanüstü derinlikteki bu bileşik görüntüde renkler bunu açıkça gösteriyor: yıldız oluşturan gökadalar mavimsi, daha yaşlı yıldız topluluklarının baskın olduğu gökadalar ise sarımsı bir tonda görünüyor. Net görüntü, küme merkezinin çevresinde yaklaşık 3/4 derecelik bir alanı kapsıyor; bu da kümenin tahmini uzaklığında 6 milyon ışık yılından daha büyük bir boyuta karşılık geliyor. Kendi Samanyolu gökadamızdaki daha parlak ön plan yıldızlarının çevresinde görülen kırınım çivileri, görüntüyü alan teleskobun aynasını taşıyan destek kollarından kaynaklanıyor. Bu kozmik manzarada birçok gökada çarpışıyor ya da birleşiyor gibi görünüyor; bazıları da biçim değiştirmiş durumda. Bu da küme gökadalarının sık sık etkileştiğine dair açık bir kanıt. Hatta, Herkül Kümesi’nin kendisi de daha küçük gökada kümelerinin süregelen birleşmelerinin bir sonucu olarak görülebilir. Bu nedenle, çok daha uzaktaki erken Evren’de bulunan genç gökada kümelerine benzer olduğu düşünülüyor.