Orion Bulutsusu olarak bilinen büyük yıldız oluşum bölgesinin güneyinde, parlak mavi yansıma bulutsusu NGC 1999 yer alır. Yaklaşık 1.500 ışık yılı uzaktaki Orion moleküler bulutu kompleksinin kıyısında bulunan NGC 1999’u, içinde gömülü değişen yıldız V380 Orionis aydınlatır. Yaklaşık 10 ışık yılı genişliğindeki bu kozmik manzarada bulutsunun merkezine yakın, yana yatmış koyu renkli bir T şekli göze çarpar. Bu karanlık şeklin, parlak yansıma bulutsusunun önünde siluet gibi duran bir toz bulutu olduğu bir zamanlar düşünülüyordu. Ancak yakın tarihli kızılötesi görüntüler, bu şeklin büyük olasılıkla bulutsunun içinde, enerjik genç yıldızların açtığı bir boşluk olduğunu gösteriyor. Nitekim bu bölge, parlak şok dalgalarıyla birlikte jetler ve dışa akışlar üreten enerjik genç yıldızlarla dolu. Astronomlar George Herbig ve Guillermo Haro’nun adını taşıyan ve Herbig-Haro (HH) cisimleri olarak kataloglanan bu şoklar, NGC 1999’un hemen altında HH1 ve HH2’nin de yer aldığı bu sahnede kırmızı yarıklar gibi görünür. Yıldız jetleri, çevredeki malzemenin içinden saniyede yüzlerce kilometre hızlarla ilerler.