2005 yılının bu görkemli Dünya merkezli gök olayı, ender görülen bir hibrit Güneş tutulmasıydı. Gözlemcinin bulunduğu yere göre tutulma ya tam tutulma olarak ya da halkalı tutulma olarak izlenebiliyordu. Fred Espenak için tutulma tam tutulmaydı. Galapagos'un yaklaşık 2.200 kilometre batısında, Ay'ın gölge izinin orta kesimlerinde, hafifçe sallanan bir geminin üzerindeydi; Ay'ın silueti kısa bir an için parlak Güneş diskinin üstünü kusursuzca kapattı. Kamerası, tam tutulma anını yakaladı; geniş Güneş koronası ve Güneş'in kenarından yükselen prominanslar görüntüde belirginleşti. Ama Stephan Heinsius için, Panama'daki Penonome Havaalanı'nda, gölge izinin sonlarına doğru Ay'ın görünen boyutu yeterince küçülmüştü. Sonuç, Güneş'in parlak diskini çevreleyen eksiksiz bir halka, yani çarpıcı bir ateş çemberiyle görülen halkalı tutulmaydı. Yukarıda iki konumdan çekilen görüntüler karşılaştırılıyor. Peki böyle bir hibrit tutulma ne kadar nadirdir? Hesaplamalara göre 21. yüzyılda gerçekleşecek Güneş tutulmalarının yalnızca %3,1'i (224 tutulmadan 7'si) hibrittir. Hibrit tutulmalar, MÖ 2000 ile MS 3000 arasındaki tüm dönem boyunca ise Güneş tutulmalarının yaklaşık %5'ini oluşturur. Bugünkü hibrit Güneş tutulması, merkezî gölge izinin dışında en geniş biçimde, Kuzeydoğu Amerika'dan Afrika'ya uzanan bölgede kısa süreli bir parçalı tutulma olarak görülebilir; iz boyunca ise yalnızca ilk 15 saniye halkalı evrede gerçekleşir.