İşte tanıdık şekiller, alışılmadık yerlerde karşımıza çıkıyor. Solda, NGC 7000 olarak kataloglanmış bir ışıma bulutsusu var. Biraz da, Dünya’daki Kuzey Amerika kıtasını andırdığı için ünlü. Kuzey Amerika Bulutsusu’nun sağındaki ışıma bölgesi ise IC 5070. O da çağrıştırdığı hatlar nedeniyle Pelikan Bulutsusu adıyla biliniyor. İkisini, araya giren ışığı örten tozdan oluşmuş karanlık bir bulut ayırıyor. Bu iki parlak bulutsu yaklaşık 1.500 ışık yılı uzakta. Bu mesafede, 4 derecelik görüş alanı gökyüzünde 100 ışık yılına karşılık geliyor. Bu göz alıcı kozmik portre, dar bant görüntüleri birleştirerek parlak iyonlaşma cephelerini öne çıkarıyor; aynı zamanda siluet halinde görünen karanlık, tozlu yapıların ince ayrıntılarını da yakalıyor. Dar bant verilerinde atomik hidrojen, kükürt ve oksijenden gelen ışıma kaydedilmiş. Bu bulutsuları, karanlık bir yerden dürbünle görmek mümkün. Kuğu (Cygnus) takımyıldızındaki parlak Deneb yıldızının kuzeydoğusuna bakın.