Kozmik toz bulutları, arkadaki yıldızların ışığını sönükleştirir. Ama aynı zamanda yakınlardaki yıldızların ışığını da yansıtır. Parlak yıldızlar görünür tayfın mavi kısmında güçlü ışınım yapma eğilimindedir. Yıldızlararası toz, mavi ışığı kırmızıya göre daha etkili saçtığı için, tozlu yansıma bulutsuları genellikle mavi görünür. Akrep (Scorpius) takımyıldızının baş tarafında, bu teleskopik gökyüzü manzarasında parlak ve sıcak Pi ve Delta Scorpii yıldızlarının (sol üst ve sağ alt) yakınındaki incecik mavi yansıma bulutsuları bunun çok güzel örnekleri. Elbette karşıt renkteki kırmızı salma bulutsuları da yine bu sıcak yıldızların yüksek enerjili ışınımından kaynaklanır. Morötesi fotonlar, yıldızlararası bulutlardaki hidrojen atomlarını iyonlaştırır. Elektronlar yeniden birleşirken de hidrojenin karakteristik kırmızı H-alfa salma çizgisi ortaya çıkar. Yaklaşık 600 ışık yılı uzakta bulunan bu bulutsular, Sharpless Kataloğunun ikinci sürümünde Sh2-1 (solda; VdB 99 yansıma bulutsuları ile birlikte) ve Sh2-7 olarak listelenir. Bu uzaklıkta, bu görüş alanı uçtan uca yaklaşık 40 ışık yılıdır.