Bu güzel gezegenimsi bulutsu, NGC 6369 kataloğunda yer alır. 18. yüzyıl gökbilimcisi William Herschel, teleskobuyla “şifalı” takımyıldız Ophiucus’u incelerken onu keşfetti. Yuvarlak ve gezegenimsi bir görünüme sahip olan bu bulutsu, aynı zamanda görece sönüktür. Bu yüzden halk arasında “Küçük Hayalet Bulutsusu” adıyla da anılır. Genel olarak gezegenimsi bulutsular gezegenlerle hiç ilgili değildir. Güneş benzeri bir yıldız ömrünün sonuna yaklaşırken dış katmanlarını uzaya doğru genişletir; çekirdeği ise büzülerek bir beyaz cüceye dönüşür ve bu bulutsuları oluşturur. Merkeze yakın görülen dönüşmüş beyaz cüce yıldız, morötesi dalga boylarında güçlü biçimde ışınım yapar. Bu enerji, genişleyen bulutsunun parıltısını besler. NGC 6369’un şaşırtıcı derecede karmaşık ayrıntıları ve yapıları, Hubble Uzay Teleskobu verilerinden oluşturulan bu etkileyici görüntüde ortaya çıkıyor. Bulutsunun ana halka yapısı yaklaşık 1 ışık yılı çapındadır. İyonlaşmış oksijen, hidrojen ve azot atomlarından gelen ışıma ise sırasıyla mavi, yeşil ve kırmızı renkle gösterilmiştir. 2.000 ışık yılından daha uzakta yer alan Küçük Hayalet Bulutsusu, Güneş’imizin gelecekteki kaderine de bir pencere açıyor. Güneş, ancak yaklaşık 5 milyar yıl sonra kendi gezegenimsi bulutsusunu oluşturabilir.