Evrenimiz gökadalarla dolu. Gökadalar; yıldızların, gazın ve tozun devasa birleşimleri, ayrıca gizemli karanlık madde ile birlikte, büyük ölçekli evrenin temel yapıtaşlarını oluşturur. Evren genişledikçe uzak gökadalar birbirinden uzaklaşır. Buna karşılık kütleçekim, komşu gökadaları birbirine çeker; böylece gökada grupları, gökada kümeleri ve daha da büyük, geniş filamanlar ortaya çıkar. Bu yapılardan bazıları, gökadalarla hazırlanmış en kapsamlı gökyüzü haritalarından birinde görülebilir: 1990'ların başında tamamlanan APM gökada taraması haritası. Yukarıda, Samanyolu Gökadası'nın güney kutbu doğrultusuna merkezlenmiş, 100 derecelik bir alanda 2 milyondan fazla gökada gösteriliyor. Parlak bölgeler daha çok gökada olduğunu; daha mavi renkler ise ortalama olarak daha büyük gökadaları işaret eder. Yakındaki parlak yıldızların gökyüzüne baskın çıktığı yerlerdeki koyu elipsler, haritadan çıkarılmış alanlardır. Pek çok bilimsel keşif, bu haritanın verileri analiz edilerek yapıldı; bunların arasında, evrenin büyük ölçeklerde şaşırtıcı derecede karmaşık olduğunun anlaşılması da var.