Gökadanın merkez bölgesinin bu kızılötesi görüntüsünde, aday magnetarların konumları işaretli. Bunların, gökadadaki en güçlü mıknatıslar olduğuna inanılıyor. Gözlemciler bu kozmik güç merkezlerini Soft Gamma Repeaters (SGRs) ve Anomalous X-ray Pulsars (AXPs) olarak sınıflandırıyor. Büyük olasılıkla bunlar, bir şehir büyüklüğünde, dönen ve son derece mıknatıslanmış nötron yıldızları. Peki bir magnetarın manyetik alanı ne kadar güçlü? Pusula iğnelerini saptıran Dünya'nın manyetik alanı yaklaşık 1 Gauss olarak ölçülür. Dünya üzerindeki laboratuvarlarda sürdürülebilen en güçlü alanlar ise yaklaşık 100.000 Gauss düzeyindedir. Bir magnetarın canavar manyetik alanının 1.000.000.000.000.000 Gauss gibi değerlere çıkabildiği tahmin ediliyor. Bu kadar güçlü bir mıknatıs Ay'a olan uzaklığın yaklaşık yarısı kadar bir mesafeye yerleştirilse, kredi kartlarınızın manyetik şeritlerini kolayca siler; ceplerinizdeki kalemleri de dışarı doğru çekip alırdı. 1998'de, yaklaşık 20.000 ışık yılı uzaklıktan bir magnetar olan SGR 1900+14, birçok uzay aracı tarafından saptanan güçlü bir gama ışını parlaması üretti. Bu yüksek enerjili radyasyon patlamasının Dünya'nın iyonosferi üzerinde ölçülebilir bir etki bıraktığı artık biliniyor. Magnetarın yüzeyinde ise güçlü manyetik alanın, nötron yıldızının kabuğunu burup yerinden oynattığı ve bunun da şiddetli yüksek enerjili alevlenmeleri tetiklediği düşünülüyor.