Satürn’ün küçük bir iç uydusu olan Enceladus’un çapı yalnızca yaklaşık 500 kilometre. Ama bu soğuk ve uzak dünya, aldığı Güneş ışığının yüzde 90’ından fazlasını geri yansıtıyor. Bu da yüzeyine, yeni yağmış karla neredeyse aynı parlaklığı veriyor. Burada, 1981 tarihli Voyager 2 görüntülerinden oluşturulmuş bir mozaikte görülen Enceladus, çok çeşitli yüzey şekilleri ve çok az çarpma krateri sergiliyor. Bu da, bu buz uydusunun çok uzun zaman önce tamamen soğumuş olması beklenirken, hâlâ etkin bir dünya olduğuna işaret ediyor. Hatta Enceladus’un taze ve yeniden şekillenmiş görünen yüzeyi, muhtemelen gelgit etkilerinin “pompalamasıyla” çalışan bir iç mekanizmanın ısı ürettiğini düşündürüyor. Bu ısı, gayzerlere ya da su volkanlarına sıvı su sağlayabiliyor. Enceladus, Satürn’ün seyrek dış E halkası içinde dolandığı için, yüzeyi sürekli buzlu halka parçacıklarıyla bombardımana tutuluyor olabilir. Bu da onu kar gibi parlak tutar. Öte yandan Enceladus’un kendisindeki püskürmeler de E halkasına malzeme sağlayabilir. Gezegenler arası kayak tutkunları not alsın: Minik Enceladus’ta yüzey çekimi, Dünya gezegeninin yüzey çekiminin yalnızca yaklaşık yüzde biri kadar.