Thackeray’in Globülleri

Zengin yıldız alanları ve parıldayan hidrojen gazı, bu Hubble Uzay Teleskobu IC 2944’ün yakından görüntüsünde yıldızlararası gaz ve tozdan oluşan yoğun, opak bulutları siluet gibi ortaya çıkarıyor. IC 2944, Centaurus’ta yer alan parlak bir yıldız oluşum bölgesi ve bize 5.900 ışık yılı uzaklıkta. Bu karanlık globüllerin en büyüğü, 1950’de Güney Afrikalı astronom A. D. Thackeray tarafından ilk kez fark edildi. Büyük olasılıkla birbirinin üzerine binen ama aslında ayrı iki buluttan oluşuyor; her biri bir ışık yılından daha geniş. Birlikte ele alındığında, bu bulutlar yaklaşık Güneş’in kütlesinin 15 katına denk malzeme barındırıyor. Peki gerçekten çöküp büyük kütleli yıldızlar oluşturacaklar mı? Diğer verilerle birlikte keskin Hubble görüntüleri, Thackeray’in globüllerinin, parlak salma bulutsusunu şimdiden ısıtıp enerjiyle dolduran genç ve sıcak yıldızlardan gelen yoğun morötesi ışınım yüzünden parçalandığını ve içlerinin kaynarcasına çalkalandığını gösteriyor. Diğer yıldız oluşum bölgeleriyle ilişkili olduğu bilinen bu ve benzeri karanlık globüller, sonunda sert çevre koşulları tarafından dağıtılabilir; sanki kızgın bir tavada eriyip giden kozmik tereyağı parçaları gibi. Görseldeki şerit biçimli şekil, Hubble’ın WFPC2 kamerasının algılayıcılarının sınırlarını belirliyor.