Yaklaşık 30.000 ışık yılı uzaklıkta, Yay (Sagittarius) takımyıldızının görkemli toz bulutlarının ardında Samanyolu Gökadamızın merkezi yer alır. Toz, görünür ışıkta bu bölgeyi gözden sakladığı için Galaktik Merkez çevresi görece az keşfedilmiş bir yıldız manzarasıdır. Ancak kızılötesi ışık tozun içinden daha kolay geçer. Yakın zamanda yayımlanan bu Infrared Space Observatory (ISO) mozaiği de, benzer başka görüntülerle birlikte, Samanyolu’nun merkez bölgelerinde daha önce görülmemiş yaklaşık 100.000 yıldızı ortaya koyuyor. Yine de özellikle kızılötesi görüntünün sol tarafında, alanı dolduran devasa ve perdeleyen toz bulutları dikkat çekiyor. Beyaz daireyle işaretlenen merkezin kendisi ise mozaiğe dahil edilmemiş; çünkü o kadar parlak ki ISO’nun hassas kamerasını doyuma ulaştırırdı. Görülen yıldızların çoğu, yakıt olarak kullandıkları merkezî hidrojen stokunu tükettikten sonra şişip büyümüş, özünde serin ama iri ve parlak yıldızlar olan evrimleşmiş kırmızı devlerdir. Kırmızı devlerin ayrıntılı özellikleri çok şey söyleyebilir. Bu yıldızlar yıldızlararası gaz ve toz bulutlarına madde katar; gökada çevrelerini karbon ve başka elementlerle zenginleştirir. Hareketleri de Galaktik Merkez’deki kütle dağılımını izler ve Samanyolu’nun, yakınındaki daha küçük gökadaları yutarak büyüdüğü fikrini destekleyebilir.