Uzak kızılötesi gökyüzüne üç ana kaynak katkı yapar: Güneş Sistemimiz, Gökadamız ve Evrenimiz. Yukarıdaki, temsili renklerle sunulan ve yakın zamanda yayımlanan bu görüntü; artık görevde olmayan robot uzay aracı COBE’nin yıllara yayılan gözlemlerinden üretilmiş, tüm uzak kızılötesi gökyüzünün (60 - 240 mikron) şimdiye kadarki en yüksek çözünürlüklü izdüşümüdür. Güneş Sistemimizin izi en belirgin biçimde, zodyak ışığı denen S biçimli mavi şerit olarak görülür. Bu ışık, Güneş ile Jüpiter arasında dolanan küçük kaya ve toz parçacıklarından kaynaklanır. Gökadamızın diski ise görüntünün ortasından geçen, ışık yayan ince toz bandıyla kendini en net şekilde belli eder. Samanyolu’ndaki toz bulutları ve ipliksi yapılar da gökyüzünün büyük bölümüne yayılan karmaşık desenler oluşturur. Benzer görüntülere yakından bakınca arka planın bütünüyle karanlık olmadığı fark edilir. Bu da Evrenin kendisinin, Evren genelindeki yıldız oluşumundan geriye kalan tozun ürettiği yaygın bir parıltı sağladığını gösterir.