Bu Hubble Uzay Teleskobu görüntüsünde, tozlu ve parlak bir bulutsu, yine tozlu ama karanlık bir bulutsuyla çarpıcı bir karşıtlık oluşturuyor. Görüntü, Aralık ayındaki yörüngesel bakım görevinden kısa süre sonra kaydedildi. NGC 1999 olarak kataloglanan bu bulutsu bir yansıma bulutsusu. Yakınındaki bir yıldızın ışığını yansıtarak parlar. Kızılımsı ışıltısını uyarılmış gaz atomlarından alan salma bulutsularının aksine, yansıma bulutsularında mavimsi bir ton görülür. Bunun nedeni, yıldızlararası toz taneciklerinin mavi yıldız ışığını daha kolay yansıtmasıdır. En ünlü yansıma bulutsularından bazıları, Ülker (Pleiades) yıldız kümesindeki parlak genç yıldızların çevresini sarar. NGC 1999'u aydınlatan ışık ise, burada merkezin hemen solunda görülen, bulutsunun içine gömülü değişen yıldız V380 Orionis'ten geliyor. Merkezin sağına doğru uzanan ve ürkütücü görünen karanlık bulutsu ise aslında soğuk moleküler gaz ve tozun bir yoğunlaşması. Öylesine kalın ve yoğundur ki ışığı engeller. Bizim bakış açımızdan parlak bulutsunun önünde yer alır; bu yüzden hayaletimsi bulutsu parıltısına karşı bir siluet gibi görünür. Bok globülü denen bu karanlık bulutun içinde, kendi kütleçekimi yoğun gaz ve tozu sıkıştırmayı sürdürdükçe, büyük olasılıkla yeni yıldızlar oluşacak. Yansıma bulutsusu NGC 1999, Orion takımyıldızında yaklaşık 1500 ışık yılı uzaklıkta bulunur. Orion'un iyi bilinen salma bulutsusu M42'nin hemen güneyindedir.