31 Temmuz 1964’te Ranger 7 Ay’a çakıldı. Çarpışmadan 17 dakika önce bu kareyi çekti: Bir ABD uzay aracının çektiği Ay’ın ilk görüntüsü. Elbette Ranger 7’nin görevi zaten buydu. Son anlarında Ay yüzeyinin yakın plan fotoğraflarını iletip ardından kasten çarptırılacaktı. Ranger programının hedefi, ileride yapılacak bir Ay’a iniş için hazırlık olarak Ay yüzeyinin yüksek çözünürlüklü haritalanmasına başlamaktı. Bu ilk görüntü, yukarıdan aşağıya 360 kilometrelik bir alanı kapsıyor ve Mare Nubium’un (Bulutlar Denizi) üzerine ortalanıyor. Sağ orta kısımdaki büyük krater Alphonsusun çapı 108 kilometre.

31 Temmuz 1999’da ise Lunar Prospector Ay’a çarptı. Ay’ın küresel özelliklerini yörüngeden haritaladığı başarılı 1 yıllık görevi sırasında Lunar Prospector, Ay kutuplarına yakın, sürekli gölgede kalan kraterlerde su-buzunun hapsolabileceğine dair işaretleri doğruladı. Görev tamamlanınca kontrol ekibi, ortaya çıkacak enkaz bulutunda suyun daha doğrudan saptanabileceğini umarak uzay aracını bir krater duvarına çarptırmak üzere bilerek hedefledi; gerçi başarılı bir tespit olasılığının düşük olduğu düşünülüyordu. Verileri inceleyen astronomlar, yakın zamanda suya ait görünür bir iz bulunmadığını açıkladı. Bu yüzden Ay’da su konusundaki merak uyandıran dosya hâlâ kapanmış değil.