Helios Helyumu

Bu görece sakin Güneş görüntüsü, Güneş kromosferindeki iyonlaşmış Helyum atomlarının yaydığı morötesi ışık kullanılarak üretildi. Helyum ilk kez 1868'de Güneş'te keşfedildi. Adı da yerinde bir seçimle, "Güneş" anlamına gelen Yunanca Helios sözcüğünden türetildi. Keşfin kredisi gökbilimci Joseph Norman Lockyer'a (17 Mayıs 1836 doğumlu) aittir. Lockyer, o dönemde yeni geliştirilen tayfölçüm (spektroskopi) tekniğine dayanıyordu. Bu yöntemle Güneş ışığını bir tayfa ayırıyor ve her elementin parlak çizgilerden oluşan kendine özgü bir tayfsal desen ürettiği fikrinden yararlanıyordu. Bir tutulma sırasında alınmış Güneş tayfında, Dünya'da bilinen elementlerle açıklanamayan sarı bir çizgi fark etti. Yaklaşık 27 yıl sonra, Dünya'da Helyum nihayet keşfedildi. Uranyum içeren, Helyum barındıran bir mineralin tayfı, Güneş'te daha önce saptanan bu elementle birebir eşleşince iş kesinleşti. Helyumun bugün, Evren'de (Hidrojen'den sonra) en bol bulunan ikinci element olduğu biliniyor.