Gama-Işını Patlamaları (GRB’ler) tesadüfen keşfedildi. Hatta GRB’ler, sanki bilim insanlarının en az beklediği yerlerde ortaya çıkmayı sever. Bugünden tam otuz yıl önce, uydular ilk kez bir GRB kaydetti. Bu histogramda gösterilen patlama verileri, gama-ışını aygıtının sayım hızının bir anda sıçradığını gösteriyor; bu da ani bir gama-ışını parlamasına işaret ediyor. Bunu ve başka GRB’leri yakalayan Vela uyduları, nükleer deneme yasağı anlaşmalarını denetlemeye yönelik teknolojiyi sınamak için geliştirilmişti. Üzerlerindeki algılayıcılarla, Dünya’nın yakın çevresinden gelebilecek nükleer patlamaların belirgin işaretleri olan kısa süreli X-ışını ve gama-ışını parlamalarını izliyorlardı. Planlandığı gibi, Vela’lar gama-ışını parlamaları buldu; ama Dünya yakınındaki nükleer patlamalardan değil. Bunun yerine, parlamalar derin uzaydan geliyordu! “Kozmik gama-ışını patlamaları” adı verilen bu olayların kökeni o zaman bilinmiyordu; bugün bile tartışmalı. Yine de gama-ışını sürprizleri bununla bitmedi. Yaklaşık 25 yıl sonra yüksek enerjili gökyüzünü araştıran yörüngedeki Compton Observatory’nin Burst and Transient Source Experiment’i (BATSE), özellikle kozmik gama-ışını patlamalarını saptamak için tasarlanmıştı ve GRB gizemine dair ipuçları arıyordu. Ama BATSE’nin kaydettiği ikinci patlama derin uzaydan gelmedi. Dünya’nın yakınından geldi! Merak etmeyin; bu yersel GRB’ler patlayan nükleer bombalar değil. Bunlar, yakın zamanda keşfedilen bir tür yüksek irtifa şimşeğiyle ilişkili olduğu düşünülen yeni bir olgu. Yeni ufuklara doğru keşifler, beklenmedik sonuçlar üretmeyi sürdürüyor.