Parlak, yeni oluşmuş yıldızlardan oluşan bu iki küme ve onları saran ışıldayan bulutsu, NGC 2366 olarak kataloglanan soluk, düzensiz bir gökadada yer alıyor. Uzaklıkları 10 milyon ışık yılı. Hubble Uzay Teleskobu görüntüsü, yaklaşık 2 milyon yaşındaki en genç kümenin (alttaki) hâlâ oluştuğu gaz ve toz bulutunun içinde kaldığını gösteriyor. Üstteki daha yaşlı kümedeki (4-5 milyon yaşında) yıldızların güçlü yıldız rüzgârları ise bulutsunun merkez bölgelerini temizlemeye başlamış. Bu da tüm bulutsuya kanca benzeri bir görünüm veriyor. Bu kümelerdeki yıldızlar, Güneş’le karşılaştırıldığında çok daha kütleli ve ömürleri kısa. Kancanın ucuna yakın en parlak yıldız, Güneş’in 30 ila 60 katı kütleye sahip ender bir Işıltılı Mavi Değişen (Luminous Blue Variable). Kendi Samanyolu’muzdaki patlamalı Eta Carina değişeniyle benzer özellikler taşıyor. Bu kadar kütleli yıldızlar son derece değişken olur. Yer tabanlı görüntülerle yapılan karşılaştırma, bu yıldızın parlaklığının üç yıl içinde yaklaşık 40 kat arttığını gösteriyor; şu anda da bu soluk gökadanın en parlak yıldızı konumunda. Bu kadar uzak ve farklı gökadaların incelenmesi, yıldız oluşumu ile gökada evrimi arasındaki ilişkilere dair ipuçları sağlar.