Son birkaç yıl içinde, gözlemsel astronomi insanlığa Güneş Sistemi’nin ötesinde dünyaların var olduğuna dair kanıtlar sundu. Hatta artık Güneş benzeri yıldızların, yaklaşık Jüpiter kütlesinde gezegenler barındırdığı sonucuna varılıyor. Üstelik bunların bir kısmı, sıvı suyu ve dolayısıyla yaşamı teorik olarak mümkün kılabilecek sıcaklık bölgelerinde yer alıyor! Yukarıda, bu tür gezegenlerden birinin yakınlarında kurgulanmış bir sahne görüyorsunuz. Bu gezegenin güneşi olan 47 Ursae Majoris (47 UMa), bizimkine çok benzeyen sarı bir cüce yıldızdır (tayf sınıfı G0 V). Bizim gökyüzümüzde ise, kuzey yarımkürenin "Büyük Kepçe" asterizminin kâsesinin altında, sönük ve pek dikkat çekmeyen bir yıldız gibi görünür. (Bizim Güneşimiz de 47 UMa’dan bakıldığında aynı ölçüde silik kalırdı...) G. Marcy ve P. Butler adlı astronomlar, 1996’da bu yıldıza bağlı bir gezegenin keşfini duyurdu. Gezegenin kütlesinin yaklaşık 2,4 Jüpiter kütlesi ya da daha fazla olduğunu ve yörünge döneminin 3 yıl sürdüğünü bildirdiler. Bu sanatçı tasviri, saptanan ve 47 UMa b diye anılan gezegeni, çevresinde bir madde halkası bulunan bir gaz devi olarak resmediyor. Bu, bizim gaz devi Satürn’ümüze benzer bir tablo. Ön planda ise 47 UMa b’nin varsayımsal bir uydusu yer alıyor. Böyle bir uydu yaşamı barındırabilir mi? 47 UMa yalnızca 44 ışık yılı uzaklıkta; astronomik ölçütlere göre oldukça yakın. Yine de daha da yakında bulunan gezegen sistemlerine dair kanıtlar var. NASA, yakın gezegen sistemlerini uzay tabanlı gözlemevleriyle incelemeyi planlıyor.