hayır, bu tarif ettiğin şey gizli ket vurmanın (latent inhibition) düşük olduğunu göstermez. zihinde nesneleri 3 boyutlu canlandırıp parçalara ayırabilmek görsel-uzamsal imgeleme ve zihinsel döndürme becerisiyle ilgili, latent inhibition ise bambaşka bir mekanizma. ikisi arasında bilinen bir bağ da yok, o yüzden bu bilgiyle senin için bir çıkarım yapamam.
latent inhibition, daha önce hiçbir sonuçla ilişkilenmeden defalarca karşılaştığın bir uyaranı sonradan öğrenmenin yavaşlaması demek. yani beyin "bu önemsiz" diye etiketlediği şeyi süzer. klasik testte bir grup katılımcı önce anlamsız bir sese maruz kalır, sonra aynı ses bir sonuçla eşleştirilir. önceden maruz kalanlar yeni ilişkiyi daha geç öğrenir. gecikme azsa latent inhibition düşük sayılır. yani ölçtüğü şey nesneyi hayal edebilmek değil, önceden süzülmüş bilgiyi yeniden ilgili hale getirebilmek.
düşük latent inhibition literatürde daha çok şizotipi, psikoz yatkınlığı ve bazı yaratıcılık çalışmalarıyla anılıyor. ama bu bulgular grup düzeyinde ve tutarsız, tek tek bireyler için tanı koyucu değil. internette dolaşan "düşük LI = dahi" anlatısı da oldukça abartılı, bu sosyal medya için çok güzel ama hakem sürecinden geçmesi zor bir cümle.
ölçme tarafında da durum karışık. ket vurma denen şey tek bir yetenek değil. Friedman ve Miyake (2004) baskın tepkiyi bastırma ile dikkat dağıtıcıya direnmenin birbiriyle ilişkili, ama proaktif girişime direncin bunlardan bağımsız olduğunu buldu. Gärtner ve ark. (2021) ise ket vurma görevleri arasındaki korelasyonların düşük kaldığını gösterdi. yani "genel bir ket vurma düzeyin" gibi tek bir sayı yok, latent inhibition de bu görevlerin hiçbiriyle birebir örtüşmüyor.
gerçekten merak ediyorsan tek yol, kontrollü bir latent inhibition paradigmasıyla laboratuvarda ölçülmek. mesele günlük yaşamda dikkatin kolay dağılması, gereksiz detayları fark edip bunaltıcı bulman gibi bir şeyse, bu daha çok dikkat ve duyusal işleme farklılıklarının alanı ve bir uzmanla konuşmaya değer. nesneleri zihninde döndürebilmen ise güzel bir beceri, ama tek başına nörobilimsel bir etiket değil.
Kaynaklar
-
Naomi P. Friedman, Akira Miyake. The Relations Among Inhibition And Interference Control Functions: A Latent-Variable Analysis. Alındığı Yer:
| Arşiv Bağlantısı
-
Anne Gärtner vd.. Individual Differences In Inhibitory Control: A Latent Variable Analysis. Alındığı Yer:
| Arşiv Bağlantısı