Tutkuyu takip etmek doğru bir kariyer stratejisi değildir.

Hayatımızdaki önemli kararları yalnızca hislerimize göre vermeyiz. Evalırken bütçemizi, yatırım yaparken riskleri, şehir değiştirirken imkanları değerlendiririz. Çünkü bu kararların uzun vadeli sonuçları vardır. Kariyer de bundan farklı değildir. Yıllarımızı, emeğimizi ve geleceğimizi şekillendiren bir kararı tek bir duyguya dayandırmak sağlıklı bir yaklaşım değildir. Buna rağmen son yılların en çok tekrarlanan kariyer tavsiyelerinden biri oldu: "tutkunu takip et." Kulağa ilham verici geliyor ancak bir sözün sık söylenmesi, onu doğru bir kariyer stratejisi yapmıyor. İddiam tabii ki tutkunun önemsiz olduğu değil, kariyer planının merkezine yerleştirilemeyecek kadar değişken olduğudur. Çünkü iyi bir kariyer stratejisi, yalnızca bugünkü hislerimize değil, uzun vadeli gerçeklere dayanmalıdır. Liseden yeni mezun olmuş bir genç düşünün, hayatının belki de en önemli kararlarından birini vermek üzere. Karşısına çıkan en popüler tavsiye ise oldukça basit: "tutkunu takip et." Peki hangi tutkuyu? On yedi yaşındaki ilgi alanını mı? Birkaç yıldır sevdiği hobiyi mi? Yoksa henüz hiç tanışmadığı bir alanda zamanla keşfedeceği ilgiyi mi? İşte asıl soru da burada başlıyor. O genç, geleceğini o gün hissettiği tek bir duyguya mı emanet etmeli, yoksa yıllar boyunca değişebilecek koşulları da hesaba katmalı mı? Kariyer bugünün değil, geleceğin de kararıdır. Bu yüzden geleceğimizi yalnızca bugünkü tutkularımıza emanet edemeyiz. Bir stratejiyi değerli yapan şey, ilham vermesi değil uzun vadede doğru sonuçlar doğurmasıdır. Kariyer söz konusu olduğunda bu ayrımı yapmak zorundayız.

Tutkunun en büyük sorunu çoğu zaman değişmeyecek bir şeymiş gibi ele alınmasıdır. İnsan hayatı boyunca aynı kalmaz. Yaşadıkları değişir, öncelikleri değişir, kendisini tanıdıkça ilgi duyduğu alanlar da değişir. Çocukken kurduğumuz hayallerle yetişkinlikte kurduklarımızın aynı olmaması bunun en doğal örneklerinden biridir. Böyle bir durumda onlarca yıl sürecek bir kariyeri yalnızca bugünkü tutku üzerine kurmak ne kadar sağlıklı bir karar olabilir? Yirmi yaşında mimar olmayı hayal eden biri. Üniversiteye başlıyor eğitimini tamamlıyor ve mesleğe adım atıyor. Aradan birkaç yıl geçiyor, bu kez onu en çok heyecanlandıran şeyin bina tasarlamak değil, yazılım geliştirmek olduğunu fark ediyor. Başka biri, öğretmen olma hayaliyle yola çıkıyor. Mesleğe başladıktan birkaç yıl sonra, en çok ilgisini çeken şeyin sınıfta ders anlatmak değil, girişimcilik olduğunu farkediyor ve kendi işini kuruyor. Belki de yıllar önce aklından bile geçirmediği bir alanda kendisini çok daha başarılı ve mutlu hissediyor. Bu insanlar tutkularını kaybetmiyor. Kendilerini daha yakından tanıyor, yeni deneyimlerle birlikte yeni yönlerini keşfediyorlar. Aslında değişen şey tutkunun değeri değil, insanın kendisi. Deneyimler arttıkça bakış açısı genişler, yeni beceriler kazanılır ve daha önce fark edilmeyen ilgi alanları ortaya çıkar. Kariyer ise tek bir anın fotoğrafı değil, uzun yıllara yayılan bir yolculuk. Başlangıçta hissedilen bir duyguyu bütün yolculuğun rotası haline getirmek, insanın değişebileceği gerçeğini yok saymaktır. Sağlam bir strateji, bugünkü benliğimizi olduğu kadar gelecekteki benliğimizi de hesaba katmalıdır. Tutku değerli olabilir ancak tek başına üzerine kariyer inşa edilecek kadar güvenilir değildir. Bu yüzden doğru bir kariyer stratejisi olarak kabul edilemez.