Sırtlanları düşündüğümüzde birçoğumuzun zihninde, popüler kültürün ve örneğin Aslan Kral çizgi filminin etkisiyle, yalnızca aslanların peşinden gidip onların av artıklarıyla beslenen fırsatçı hayvanlar canlanabilir. Fakat yürütülen yeni bir araştırma, kafamızdaki bu klasik tablonun gerçeği yansıtmadığını gösteriyor.

Namibya ve Botsvana'da hayvanlara taktıkları GPS tasmalarıyla hareketleri izleyen bilim insanları, yaygın kanının aksine sırtlanların aslanları değil, aslanların (özellikle de erkek bireylerin) sırtlanları takip ettiğini belirledi. Frontiers in Ethology dergisinde yayımlanan bulgular, bu iki yırtıcı tür arasındaki ilişkinin uzun süredir inanıldığından çok daha karmaşık olduğunu ortaya koyuyor.

1960 yılında dünyanın önde gelen bilim dergilerinden Science, son derece net bir başlığa sahip bir makale yayımladı: "Kıyamet Günü: 13 Kasım 2026 Cuma". Bu araştırma, gelecekteki söz konusu tarihte insan nüfusunun sonsuza yaklaşacağını ve türümüzün fiilen kendini yok edeceğini öngörüyordu.

İddianın sıra dışılığı makalenin kamuoyunda geniş bir yankı bulmasını sağladı, daha da şaşırtıcı olanı ise dayandığı araştırmanın ve matematiksel modelin sağlam görünmesi sebebiyle bilim dünyasından da titiz ve kesintisiz bir ilgi görmesiydi.

Avrupa genelindeki nehirlerin su kalitesi son yıllarda kayda değer bir iyileşme gösteriyor fakat elde edilen verileri derinlemesine incelediğimizde bu ilerlemenin, 2030 yılı için belirlenen çevre hedeflerine ulaşmak adına gereken hızın gerisinde kaldığını görüyoruz. Universitat Politècnica de València Su ve Çevre Mühendisliği Enstitüsü bünyesindeki araştırmacılar tarafından yürütülen ve Environmental Science and Pollution Research dergisinde yayımlanan kapsamlı bir çalışma, kıta nehirlerinin karşı karşıya olduğu bu tabloyu tüm ayrıntılarıyla ortaya koyuyor.

Araştırma kapsamında 2015 ile 2021 yılları arasındaki veriler mercek altına alındı. İncelenen 18 ülkenin 14'ünde organik kirliliğin azaldığı, yeterli verinin bulunduğu 16 ülkenin 11'inde ise fosfat derişiminin düştüğü belirlendi. Ancak nehirlerde kaydedilen bu olumlu gelişmeler, içinde bulunduğumuz on yılın sonu için belirlenen hedeflerin yakalanacağını garanti etmeye tek başına yetmiyor.

Organlarımıza nasıl dinleneceklerini bildiren bir bilgi otoyolu olarak nitelendirilen vagus siniri, vücudumuza yayılan hayati sinir ağlarının belki de en önemlilerinden biridir. Bu alandaki araştırmalar henüz gelişme aşamasında olsa da bilim insanları, vagus sinirinin uyarılmasının çeşitli zihinsel ve fiziksel sağlık sorunlarında bir tedavi yöntemi olarak kullanılıp kullanılamayacağını titizlikle araştırıyor. Bu kapsamda, sinirdeki işlev bozukluklarının yol açtığı belirtilerden söz konusu uyarımın buz banyolarına güvenli bir alternatif oluşturup oluşturamayacağına kadar pek çok soru mercek altına alınıyor.

Bu amaçla geliştirilen teknolojilerden biri de kulağa takılan ve hafif bir elektrik akımıyla siniri uyaran giyilebilir bir cihaz olan Nurosym'dir. Bu yazımızda, söz konusu teknolojinin nasıl çalıştığını, ardındaki biyolojik mekanizmaları ve güncel araştırmaların neler ortaya koyduğunu ayrıntılarıyla inceliyoruz.

2026 yılının temmuz ayı başlarında Trump yönetimi, ABD Küresel Değişim Araştırma Programı (USGCRP) liderliğine sessizce Matthew Wielicki'yi getirdi. Bu adım; iklim değişikliği tehditlerini hafife almasıyla tanınan ve daha da önemlisi iklim değişikliği veya etkileri konusundaki araştırmalarda kayda değer bir geçmişi bulunmayan bir podcast yayıncısını, ülkenin federal yasayla zorunlu kılınmış en kritik bilimsel girişimlerinden birinin başına taşıyor.

Yasa gereği USGCRP; en az dört yılda bir başkana ve kongreye bir Ulusal İklim Değerlendirmesi hazırlayıp sunmakla yükümlüdür. Bu raporun temel amacı; ülkedeki işletmelerin, yerel toplulukların ve her düzeydeki yönetim birimlerinin, iklim değişikliğinin beraberinde getirdiği artan risklere nasıl yanıt verecekleri konusunda daha isabetli kararlar almalarına yardımcı olmaktır.