Onlarca yıldır bilim dünyası, insanların "bouba" gibi yumuşak sesleri yuvarlak şekillerle, "kiki" gibi keskin sesleri ise sivri nesnelerle ilişkilendirme eğilimini (Bouba/Kiki etkisi) karmaşık dil yeteneğinin bir parçası olarak görüyordu. Ancak Science dergisinde yayımlanan yeni bir araştırma, bu durumun sanılanın aksine sadece insanlara özgü olmadığını, henüz yumurtadan yeni çıkmış civcivlerde bile görüldüğünü kanıtladı. İtalyan araştırmacılar tarafından yürütülen deneylerde, bir ila üç günlük civcivlerin "bouba" sesini duyduklarında %80 oranında yuvarlak şekillere yöneldiği, "kiki" sesinde ise sivri şekilleri tercih ettiği gözlemlendi. Bu çarpıcı bulgu, ses ve şekil arasındaki bu derin bağın dile dayalı bir öğrenme süreci değil, duyular arası geçiş (crossmodal correspondence) adı verilen ve evrimsel olarak çok daha eski bir beyin mekanizması olduğunu ortaya koyuyor. Civcivlerin herhangi bir dil eğitimi veya tecrübesi olmadan bu ilişkiyi kurabilmesi, beynimizin dünyayı algılarken farklı duyulardan gelen bilgileri otomatik olarak eşleştirdiğini ve bu içgüdüsel algının dilin doğuşundan çok daha önce var olduğunu gösteriyor.

Ünlü paleontolog Paul Sereno önderliğindeki 20 kişilik ekip, Nijer’in orta Sahra bölgesinde spinosaurid evrimine dair bilinenleri kökten değiştiren yeni bir tür keşfetti: "Spinosaurus mirabilis". Adını kafasındaki devasa, pala (scimitar) şeklindeki benzersiz ibiğinden alan bu tür, 95 milyon yıl önce yaşamış devasa bir balık avcısı.

Çevrim dışı makale okuma özelliği eklenebilir. Uzun makalelerde kaldığımız yer otomatik olarak işaretleniyor ve algoritma ana akışta karşımıza çıkarıyor evet ama  yarım bıraktığımız bir makalenin sistem tarafından algılanıp otomatik olarak çevrim dışı listesine eklenmesi ideal olurdu. Yani biraz fazla uğraş istedim farkındayım ancak en azından, işaretlenen makalelere zahmetli işlemler olmadan çevrim dışı erişebilmek güzel olabilirdi.

“Hırsızlar çalarken değil, paylaşırken kavga ederler.”

Social proof (sosyal kanıt)
İnsanların bir durumun doğru ya da uygun olduğuna karar verirken başkalarının davranışlarını referans almasıdır. Belirsizlik anlarında başkaları ne yapıyorsa o doğrudur varsayımıyla hareket edilir. Bu kavram, Robert Cialdini tarafından popülerleştirilmiştir. Özellikle ikna ve davranış psikolojisi alanında temel ilkelerden biri olarak kabul edilir.
İnsanlar belirsizlikte karar verirken çevreyi gözlemler
Çoğunluğun davranışı “doğru” gibi algılanır
Risk azaltma ve uyum sağlama motivasyonu devreye girer. Örnek olarak;
Bir ürünün altında çok sayıda olumlu yorum görmek, satın alma ihtimalini artırır.
Dolup taşan bir restoran, burası iyi olmalı algısı oluşturur.
Çok beğeni ve yorum alan içerikler daha güvenilir veya değerli görülür.
Bir yerin önünde bekleyen kalabalık, değerli bir şey var sinyali verir.
Şu markalar bizi tercih ediyor ifadesi, kurumsal güven oluşturur.
Yüksek takipçi sayısı, hesabın otorite ve güvenilirliğini artırır.
Ama bunlar özellikle bugün, bir şeyin doğruluğunu kesinlikle kanıtlamaz. İlk kez bir mekan seçeceksem ve karşıma sadece kalabalık çıkıyorsa, o yer bir müşteriyi baştan kaybetmiştir. Evet kalabalığın içinde tek bir müşterinin değeri görünmez, fakat mesele bu değil. Mesele, sosyal kanıta karşı bilinçli bir mesafe koymaktır. Şu markalar bizi tercih ediyor ifadesi de tek başına anlamlı değildir. Sen kimsin, o kim ve aradaki bağlam ne? Gerçek memnuniyet mi yoksa iyi kurgulanmış bir vitrin mi? Basitçe bu yönteme yaslanan bir marka, benim için tercih sebebi değil sorgulama nedenidir.

Sosyal kanıt, kanıt gibi değil sinyal gibi okunmalıdır. Sinyal yön gösterir ama doğrulamaz. Çoğu zaman doğruluğun değil görünürlüğün ürünüdür. Kalabalık bir yer iyi olabilir, aynı ölçüde abartılmış da olabilir. Beğeniler, yorumlar ve referanslar birer ipucudur, kesinlik sunmaz. İnsan belirsizlikte çoğunluğa yaslanır bu refleks hız kazandırır ama hatayı da büyütebilir. Mesele karşı çıkmak değil ayırt etmektir. Kaynağı sorgulamak, bağlamı görmek, teşvikleri çözmek ve kendi ölçütünü korumak. Aksi halde başkalarının tercihleri fark edilmeden senin kararına dönüşür.