Bir şehrin iklim felaketlerine ne kadar hazırlıklı olduğu, haritadaki yerinden çok nereye bütçe ayırdığına bakıyor. Risk analizi şirketi AlphaGeo, dünyanın en büyük 72 şehrini İklim Riski ve Dirençlilik Endeksi'yle sıraladı. Endeks her şehir için iki puan hesaplıyor: iç ve kıyı su baskını, sıcak stresi, kuraklık, orman yangını ve kasırga rüzgârından oluşan altı tehlikenin toplamı olan "ham fiziksel risk", bir de erken uyarı sistemleri, yönetişim, politika ve altyapı hesaba katıldıktan sonra geriye kalan "uyum sonrası risk". Aradaki fark, şehrin kendi çabasıyla sildiği risk.

Sıralamada Chicago 8 puanla ilk sırada; onu Addis Ababa (10), Melbourne (11) ve Barcelona (11) izliyor. Ankara 11 puanla beşinci, İstanbul 13 puanla sekizinci. Ancak iki şehrin de burada bulunma nedeni şanslı bir coğrafyaya doğmaları değil: Ankara'nın ham riski 19, İstanbul'unki 20; yani Chicago (12), Melbourne (14) ve Paris'ten (15) çok daha yüksek bir riskle başlıyorlar. Ankara riskinin yüzde 42,1'ini eritiyor ve bu, ilk ondaki en yüksek oran. İstanbul yüzde 35'ini siliyor. 15 puanla başlayan Paris ise yalnızca yüzde 20'sini azaltabiliyor.

Listenin diğer ucunda Ahmedabad ve Pakistan'daki Haydarabad 41 puanla en kötü durumda; Multan (38), Dakka (36), Kalküta ve Lahor (35) onları izliyor. En kötü altı şehrin tamamı Güney Asya'da. Dakka, 60 puanla listedeki en yüksek ham riski taşıyor ve uyumla 24 puan silmesine rağmen sondan dördüncü kalıyor. Rapor bu tabloyu, dirençli altyapıya yatırım yapan şehirlerle geride kalanlar arasında açılan bir uçurum olarak tanımlıyor. Puanlar 0-100 arasında küresel yüzdelik dilimler ve şehir ortalamasını yansıtıyor; raporun kendisi riskin mahalle ve sokak düzeyine kadar değiştiğini belirtiyor. AlphaGeo özel bir şirket, endeks hakemli bir yayın değil. Deprem gibi jeolojik tehlikeler endekse dahil değil: dirençlilik burada sarsıntılara değil, iklim olaylarına karşı ölçülüyor.

Açık kaynaklı ve gizlilik odaklı Linux dağıtımlarnı kullandınız mı ve tecrübeleriniz nasıl?

Evrenin tam merkezinde hareketsiz durduğumuz düşüncesi, sadece bir inanış değil döneminin en güçlü bilimsel gerçeğiydi. Aristoteles'in inşa ettiği Yer Merkezli Sistem, astronomi tarihinde muazzam bir etkiye sahipti. Gökyüzündeki tüm o karmaşık hareketleri görünmez, şeffaf kürelerle açıklayan bu sistem, Ay tutulmalarındaki kavisli gölgemize dayanarak Dünya'nın küre biçiminde olduğunu da kanıtlamıştı. Geometri mükemmel çalışıyordu ancak bizi kozmosun merkezine yerleştirmesi en büyük yanılgısıydı. Yıldızların ve gezegenlerin sadece bizim etrafımızda döndüğünü sanmak, türümüzün kibrini uzun süre besledi. Kopernik ile başlayan süreçte evrendeki sıradan ve mütevazı yerimizi kabullenmek, insanlık tarihinin en büyük entelektüel kırılmalarından birini yarattı. Bazen bilimsel ilerlemenin önündeki en büyük engel, insanın kendi kibridir.

Merak Ettim de...

Tıpkı evrenin sonunda kullanılabilir enerji farklarının tükenecek olması gibi, seni bugün harekete geçiren hangi iç gerilimin son bulması huzur değil de bir tür “ısıl ölüm” olurdu?

142857 sayısını 1, 2, 3, 4, 5 veya 6 ile çarparsanız, elde edeceğiniz sonuç yine başlangıçtaki altı rakamın farklı bir diziliminden (örneğin 285714) oluşur. Bu matematiksel özellik, 1/7 kesrinin ondalık açılımından gelir ve ancak sayıyı 7 ile çarptığınızda, 999999 sayısının elde edilmesiyle son bulur.