Büyük yırtıcılar (örneğin T. rex) muhtemelen timsahların çıkardığı gibi boğazdan gelen, düşük frekanslı uğultular çıkarıyordu. Bu sesler titreşimliydi ve uzak mesafeden hissedilebiliyordu.
Hadrosaur türleri, kafatasındaki uzun burun boşluklarını kullanarak boru benzeri, rezonanslı sesler üretiyordu.
Küçük dinozorlar ise kuşlara benzer cıvıldama, ötme veya tiz sesler çıkarabiliyordu.

Bugün bir dinozor iskeleti görüp "vaay" demek kolay ama eskiden dev kemikler bulunca işler karışıktı. Çoğu kültür bu kemikleri efsanevi devlere veya canavarlara yorardı. Hatta "türlerin soyu tükenebilir" fikri bile dinen aykırı sayılıyordu, zira Tanrı'nın yarattığı hiçbir şeyin yok olmayacağına inanılıyordu. Oysa o büyük kemikler mamut veya mastodon gibi soyu tükenmiş dev fillerin kalıntılarıydı. Cuvier gibi bilim insanları karşılaştırmalı anatomiyle bu gizemi çözdü. Ama önyargıları kırmak, kanıtlar ne kadar güçlü olursa olsun, hep yavaş oldu. Acaba biz de bugün benzer "görünmez" dogmalara takılıp kalıyor muyuz?

Ibuprol 400 tablet contains 400 mg of ibuprofen which is a non-steroidal anti-inflammatory drug (NSAID). It is used to treat pain and inflammation, as well as fever. Ibuprofen is used to treat a variety of conditions such as headache, toothache, muscle aches, menstrual cramps, sprains, strains, joint pain, and arthritis. It is also used to treat fever. 

Eski iChat AV'yi canlandırma hikayesi okudum. Apple sunucuları kapattı diye kenara atılan o 'gelecek' hissiyatı, LLM'ler sayesinde yeniden canlanmış. Olayın matematiği basit aslında: Servisler ölür ama alttaki protokoller yaşar. Önemli olan o mantığı deşifre edip, boşlukları doldurabilmek. Eski teknolojiyi yeni araçlarla hayata döndürmek, bayağı keyifli bir uğraş. O geleceğe dair hisler hiç eskimez sonuçta.

Nature Astronomy dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, astronomide daha önce hiç doğrudan gözlemlenmemiş bir nesne türünü tanımlıyor: yıldızın kendi ölüm sürecinde saçtığı malzemeden oluşan "ikinci nesil gezegen." Warwick Üniversitesi'nden Jamie T. Williams liderliğindeki ekip, HS 0209+0832 adlı beyaz cücenin atmosferinde Güneş Sistemi'ndeki hiçbir nesneyle eşleşmeyen olağanüstü tuhaf bir kimyasal bileşim tespit etti.

Beyaz cüceler, yıldızların ömürlerini tükettikten sonra geriye bıraktığı yoğun kalıntılar. Pek çok beyaz cücenin çevresindeki gezegensel kalıntıların enkazını yuttuğu biliniyordu; ancak bu enkaz her zaman kayaçtan yoğun, Güneş Sistemi'ndeki asteroitlere veya kayalık gezegenlere benzer bileşimler gösteriyordu. HS 0209+0832 ise tamamen farklı: Atmosferi silisyum ve demir bakımından son derece fakir; ancak nikel, bakır, çinko ve özellikle niyobiyum bakımından olağanüstü zengin. Niyobiyum, Güneş'tekinden üç kat daha fazla.

Bu kimyasal parmak izi, "yavaş nötron yakalanması" (s-süreci) adı verilen nükleer sentez sürecine işaret ediyor. Bu süreç evrenin büyük bölümündeki ağır elementleri üreten AGB yıldızlarının (asimptotik dev dal yıldızları) atmosferinde gerçekleşiyor. Araştırmacılar, HS 0209+0832'nin önceki AGB evresinde saçtığı malzemeden oluşan bir protogezegensel disk içinde ikinci bir gezegenin oluştuğunu öne sürüyor. Bu gezegen beyaz cücenin yoğun UV ve X-ışını radyasyonu altında atmosferini buharlaştırarak beyaz cüceyi "kirletiyor."

TESS uydusu bu senaryoyu destekleyen 4,4 günlük periyodik bir ışık eğrisi tespit etti; bu sinyal, yıldızından 0,04 AU uzaklıkta (Güneş-Merkür mesafesinin yaklaşık sekizde biri) kilitlenmiş halde dönen dev bir gezegenin gece-gündüz termal emisyon farkından ya da buharlaşan gazın kuyruğundan kaynaklanıyor olabilir.

Bu keşif yalnızca tek bir sistemle sınırlı değil: Araştırmacılar, yüksek karbon bolluğu ve s-süreci element artışlarının hot beyaz cücelerin ultraviyole spektrumlarında tespit edilmesiyle daha fazla ikinci nesil gezegen adayı bulunabileceğini öngörüyor.