Nature dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, memelilerin en tanımlayıcı özelliklerinden birinin, yani yavrularını sütle beslemenin evrimsel kökenine dair şimdiye kadarki en güçlü fosil kanıtını sunuyor. Chicago Üniversitesi, Shandong Bilim ve Teknoloji Üniversitesi ve Ohio Üniversitesi’nden araştırmacıların dahil olduğu uluslararası ekip, Orta Jura dönemine (yaklaşık 165 milyon yıl önce) ait yeni bir tür tanımladı: Megacauda sungei.
İç Moğolistan’da bulunan bu fosil, günümüz memelilerinden çok daha ilkel bir soy olan “mammaliaform” grubuna ait. Yüksek çözünürlüklü mikroBT görüntüleme ile yeniden inşa edilen kafatası ve iskelet anatomisi, araştırmacıları şaşırttı: Megacauda, modern foklara benzer bıçak biçimli yanak dişleri, ornitorenk benzeri bir pelvis ve su samuruna benzer bir kuyruğa sahip; bu da onu tatlı su ortamlarında avlanan yarı sucul bir avcı olarak konumlandırıyor. Yaklaşık bir su samuru büyüklüğünde olan bu tür, bilinen en büyük Jura dönemmi memeliformları arasında yer alıyor.
Ancak asıl önem taşıyan bulgu damakta: Araştırmacılar Megacauda’nın damağında, bugünkü marsupial ve plasentalı memelilerde süt emme, yutma ve hava yolunu koruma işlevlerini üstlenen yapılara benzer küçük kemik çıkıntıları keşfetti. Bu yapılar yumuşak dokudan oluştuğundan fosil kayıtlarında neredeyse hiç korunmuyordu ve ne zaman evrimleştiği uzun süredir bilinmiyordu.
Daha da ilginç olan, bu modern benzeri yapıların daha ilkel kemik sırtlarıyla aynı hayvanın ağzında bir arada bulunması. Bu, modern yapıların ilkel yapılardan doğrudan evrimleştiğine dair uzun süredir kabul gören varsayımı çürütüyor. Araştırmacılar ayrıca ornitorenk ve kirpi gibi monotremlerin büyük olasılıkla bu atadan kalma yapıları evrim sürecinde kaybederek alternatif bir süt alma yöntemi geliştirdiğini öne sürüyor.
0 görüntülenme