Méditerranée

Pollet bu yapıtında, Fransız eleştirmenlerin 'tanımlanamayan sinematik nesne' anlamında 'ovni' veya 'ufo' diye adlandırmayı sevdikleri kavramın adeta kusursuz bir tanımını ortaya koyuyor. Film; 'Fransız sineması semalarında bir kuyruklu yıldız gibi', 'bilinmeyen bir başyapıt' ve sayfalar dolusu eleştiri yazısına konu olmasına karşın her türlü yoruma direnen 'benzeri görülmemiş' bir çalışma olarak tanımlanmıştır. Sedyedeki bir genç kız, bir balıkçı, Yunan harabeleri, bir Sicilya bahçesi ve bir İspanyol boğa güreşi gibi görüntülerden oluşan ritmik kolaja Sollers'in kaleme aldığı soyut bir metin eşlik ederken, filmin unsurlarını bir arada tutan tek şey Antoine Duhamel'in bestesindeki hüzünlü lirizm oluyor. İlk izleyişte filmin tutarsız parçalara ayrılarak dağılacağından endişe edebilirsiniz. Oysa 45 dakikalık akışı boyunca kendi kurallarını kendisi koyuyor ve adeta kadim bir ritüelin sinematik aktarımını izlediğinizi fark ediyorsunuz.