Görünmeyeni nasıl görebiliriz? Kara delikleri karanlık kozmik gecede görmek kolay değildir; ama gökbilimciler, madde, ışık ve uzayzaman üzerindeki kütleçekim etkilerini inceleyerek onların izini sürebilir. Bu görsel, son “ölüm dansı”na girmiş bir ikili kara delik sisteminin benzetimini, arka plandaki Tarantula Bulutsusu’nun astrofotoğrafıyla birleştiren bir illüstrasyon sunuyor. Kara delikler ışık yaymasa da ışınların yolunu büker; bir kütleçekim merceği gibi davranır. Bunun sonucu olarak bulutsu olağanüstü biçimde çarpılmış görünür; Einstein halkaları ve birden çok görüntü oluşur. Tarantula Bulutsusu, Samanyolu’nun uydu gökadalarından biri olan ve yaklaşık 160.000 ışık yılı uzaklıktaki Büyük Macellan Bulutu’nda yer alır. Bu, şimdiye dek saptanan ikili kara delik birleşmelerinin herhangi birinden 1.000 kattan daha yakındır. Böylesine yakınımızda gerçekleşen bir birleşmeyi muhtemelen hiçbir zaman tespit edemeyeceğiz!