Bu birinci sınıf, yüksek çözünürlüklü görüntünün tepesinde, karanlık ve gizemli bir kuzey kutup bölgesi yer alıyor. Bazılarının şöyle adlandırdığı Mordor Macula, adeta Charon’un başına bir kapak gibi oturmuş. Plüton’un en büyük uydusu Charon’un bu portresi, New Horizons’un 14 Temmuz 2015’teki en yakın geçişi sırasında kaydedildi. Mavi, kırmızı ve kızılötesi verilerin birleştirilmiş hâli, renkleri belirginleştirmek ve Charon’un yüzey özelliklerindeki değişimleri yaklaşık 2,9 kilometrelik çözünürlükle izlemek için işlendi. Plüton’a bakan yarıküresinin çarpıcı bir görüntüsü olan bu karede, görünüşe göre uyduyu kuşatan bir kırıklar ve kanyonlar kuşağı da net biçimde seçiliyor. Bu kuşak, pürüzsüz güney düzlüklerini daha çeşitli kuzey arazilerinden ayırıyor gibi görünüyor. Charon’un çapı 1.214 kilometre. Bu, Dünya’nın yaklaşık onda biri kadar; ama Plüton’un kendisinin çapının da yaklaşık yarısı. Bu özelliğiyle, Güneş Sistemi’nde ana gövdesine göre en büyük uydu olma unvanını taşıyor. Yine de sol üstteki grenli, negatif teleskop görüntüsünde Plüton’un diski üzerinde saat 1 yönünde küçük bir çıkıntı gibi görünüyor. ABD Deniz Gözlemevi’nin Flagstaff’taki biriminde çalışan James Christy ve Robert Harrington, Haziran 1978’de Charon’u keşfetmek için işte bu görüntüyü kullanmıştı.